libicu36 στην 8.04 ή πώς λύνουμε ένα πρόβλημα συνδυαστικά (ή και μπακαλίστικα)

Σε παλαιότερο τεύχος του linuxformat είχα διαβάσει για ένα πρόγραμμα – organizer που ονομάζεται chandler. Με είχε τραβήξει από την φωτογραφία του άρθρου το περιβάλλον καθώς και τα επαινετικά λόγια του αρθρογράφου. Μέχρι στιγμής το μοναδικό πρόγραμμα – organizer που θεωρούσα ότι είναι πολύ δυνατό και έξυπνα σχεδιασμένο ήταν το Korganizer.

Καταρχήν πριν συνεχίσω να πω ότι δεν το παίζω εξυπνάκιας . Κατανοώ ότι είναι δύσκολο να φτιαχτεί ένα πρόγραμμα και να σχεδιαστεί. Η κριτική έχει σκοπό να εντοπίσει τα καλά σημεία και να τα αναδείξει, καθώς και τα άσχημα βοηθώντας έτσι στην βελτιοποίηση των προγραμμάτων.

Το chandler στο άρθρο φαινόταν μία πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση. Όμως επισκεπτόμενος την ιστοσελίδα είδα ότι δεν υποστήριζε (1) τις εκδόσεις ubuntu από 7.10 οπότε δεν το τόλμησα (θα μπορούσα να το κάνω compile ομώς δεν έχω δει την ίδια “ανταπόκριση” των προγραμμάτων σε σχέση με το apt-get. Φυσικά μπορεί να είναι και η ιδέα μου.

Πρόσφατα είδα στον ιστότοπο του chandler ότι υπήρχαν κάποια howtos και για τις επόμενες εκδόσεις ubuntu. Ακολουθώντας τις οδηγίες εδώ για το hardy στην consόλα μου έβγαινε μήνυμα λάθους στο τρίτο βήμα. Δεν μπορούσα να εγκαταστήσω για την ακρίβεια την βιβλιοθήκη libicu36.

Ως γνωστό τεμπελόσκυλο δεν κάθησα να δω πώς θα λυθεί το πρόβλημα μέσω consόλας αλλά σκέφτηκα να ψάξω αν γίνεται μέσω apt-get. Αρχισά χρησιμοποιησα το synaptic που όμως δεν μου έβγαλε αποτελέσματα για το libicu36 οπότε έψαξα στο google. Δεν χρειάστηκε πολύ, το πρώτο αποτέλεσμα φιγουράριζε ένδοξα δίνοντάς μου την λύση. Κατέβασα το deb αρχείο που περιέχει την βιβλιοθήκη και την εγκατέστησα. Έπειτα έκανα εγκατάσταση το αρχειο deb(2)  που είχε στην ιστοσελίδα και έτρεξα το πρόγραμμα(3) για να δω αν πηγαίνουν όλα καλά ‘ και πράγματι πηγαίναν.

σημειώσεις:

(1) Πιθανόν να μην είχα εντοπίσει τις πληροφορίες που εντόπισα πρόσφατα

(2) H ιστοσελίδα εντοπίζει ,από ότι έχω καταλάβει, το λειτουργικό μας και μας προτείνει την αντίστοιχη.

(3) Δεν εμφανίζεται καταχώρηση στο μενού οπότε θα πρέπει να την κάνετε χειροκίνητα.

searching music player (Ι found quarks :-) )

Η εύρεση ενός εύχρηστου και σταθερού music player στο linux είναι ένα μεγάλο θέμα. Προτάσεις υπάρχουν αρκετές αλλά λίγες κατά την ταπεινή μου γνώμη μπορούν να σε κάνουν να τις αναπόσπαστο κομμάτι. Για καιρό την προτίμησή μου είχε κερδίσει o amarok λόγω της λογικής σχεδίασης του GUI του. Όμως παρουσιάζει μεγάλη αστάθεια, αρκετές φορές παγώνει ενώ πολλές φορές τα plugins του δεν λειτουργούν. Ο exaile είναι μία μεταφορά του amarok στο gnome περιβάλλον με την ίδια ευχρηστία όμως με μεγαλύτερη αστάθεια. Κρασάρει ξαφνικά ή μάλλον εξαφανίζεται χωρίς κανένα μύνημα λάθους κτλ. Για τις gnome προτάσεις τύπου rhythmbox και banshee απλά μου φαίνεται άκυρος ο σχεδιασμός τους. Ίσως επειδή ποτέ δεν χώνεψα τον τρόπο σκέψης του itune να μην μπορώ να κατανοήσω επίσης και αυτούς τους players.

Αυτή την περίοδο στο desktop μου τρέχει ένας όχι και τόσο γνωστός player με το πιο ελιτίστικο περιβάλλον. Λέγεται quark και είναι ένας player με ανύπαρκτο GUI. Είναι φτιαγμένος όπως λένε οι σχεδιαστές του για geeks. Το μόνο που βλέπετε είναι ένα εικονίδιο στην πάνω μπάρα κι ένα μενού που ξεπετάγεται για έξτρα επιλογές. Αν είχε και την επιλογή να βλέπεις τι στο διάολο έχεις προσθέσει στην playlist θα μπορούσα να μιλήσω για τον ιδανικό ,για μένα, music player.
Γιατί παρότι απουσιάζει το GUI (που φυσικά είναι απαραίτητο) οι σχεδιαστές του έχουν προβλέψει να έχεις τις βασικές και απαραίτητες επιλογές (εκτός της playlist δυστυχώς) και χωρίς να φορτώνουν την μνήμη. Ίσως στο μέλλον θα ήταν πιο ενδιαφέρον να μπορείς να προσθέτεις και τα δικά σου plugins για έξτρα επιλογές και ρυθμίσεις.

απλά και λειτουργικά

Eίμαι οπαδός του minimal. Εξού,  και παρότι το χάος βασιλεύει στο γραφείο γύρω μου, γοητεύομαι από πράγματα με λιτές γραμμές αλλά ουσιαστικές. Όχι δεν θα μιλήσω για τη διαμάχη gnome και kde αλλά για καποιες μικρές αλλά λειτουργικές εφαρμογές.

Η πρώτη είναι ένα παιχνίδι που ανακάλυψα. Δεν θα έλεγα ότι έχει κάτι το ουσιαστικό αλλά καταφέρνει παρόλη την απλότητά του να σε κρατήσει. Δεν έχει απαιτήσεις (από το σύστημα αλλά και το χρήστη) , τα γραφικά του είναι απλά, ο χειρισμός του εύκολος αλλά και λειτουργικός, Ποιο είναι αυτό το παιχνίδι; Το gplanarity.

Σκοπός του παιχνιδιού είναι να καταφέρουμε καμία “κλωστή” να μην τέμνεται από μία άλλη. Για να το καταφέρουμε αυτό θα πρέπει να μετακινούμε κάποιες “καρφίτσες” όπου στο κεφάλι της κάθε μίας μπορεί να συνδέονται από μία μέχρι όσες θέλει ο σαδιστής προγραμματιστής, κλωστές.

για περισσότερες λεπτομέριες εδώ.

Η δεύτερη εφαρμογή είναι πολύ γνωστή στους linuxάδες και είναι το beagle. Δυστυχώς τα repos της canonical είχαν μείνει στην v3.3 ενώ αυτή έχει κατά πολύ προχωρήσει. Ευτυχώς στο getdeb μπορεί κάποιος να κατεβάσει την v3.8 είναι σκάλες ποιο γρήγορη και λειτουργική. Είχα απορία να δω αυτή τη δυνατότητα να σκανάρει ακόμη και τα κείμενα σε dt για να σου βρει αυτό που ψάχνεις. Και πραγματικά το κάνει κάνοντας και τη χρήση του υπολογιστή πιο λειτουργική.

περισσότερες φυσικά λεπτομέριες εδω.

Μία τρίτη εφαρμογή αρκετά χρήσιμη για αυτούς που ασχολούνται με τη μετάφραση είναι το opendict. Όχι δεν έχουμε ένα πρόγραμμα επεξεργασίας αρχείων po. Θα το έλεγα σαν ένα είδος υπηρεσίας answers αλλά στο pc μας με τη δυνατότητα όμως να φτιάξουμε και το δικό μας λεξικό το οποίο θα μπορούμε και να το σώσουμε αλλά και να το ενσωματώσουμε ,φυσικά, στο πρόγραμμα. Δεν έχω κοιτάξει αν μπορεί να χρησιμοποιηθεί κι από άλλα προγράμματα ενώ το site της εφαρμογής είνα μέχρι στιγμής υπό κατασκευή.

Να κλείσω λέγοντας ότι με απογοήτευσε πολύ η απόφαση να μην συμπεριληφθεί το kooka στο KDE4 (αν και πολύ καθυστερημένα το έμαθα κυρίως λόγω ότι εδώ και πολύ καιρό χρησιμοποιώ GNOME). Δυστυχώς στην περίπτωση που θέλουμε να scanarουμε σοβαρά η επιλογή του XSane παραμένει μονόδρομος χωρίς αυτό να υποδηλώνει ότι πρόκειται για υποδεέστερη εφαρμογή.

I lost my bookmarks! Firefox hid them. The bastard!! :-p

Και ξαφνικά ενώ χρησιμοποιείς τον firefox και serfάρεις άνετος βλέπεις ότι έχουν χαθεί οι σελιδοδείκτες. Βασικά έχει προηγηθεί μία επανεκίνηση του firefox αλλά το θέμα είναι ότι έχουν χαθεί.Όχι δεν θυμάμαι τι είχα εγκαταστήσει και δημιουργήθηκε το πρόβλημα. Προσπάθησα αλλά μάταια. Αρχικά πήγα στην οργάνωση των σελιδοδεικτών. Εκεί επέλεξα επαναφορά αλλά όλες οι ημερομηνίες έβγαζαν error. Η εισαγωγή του backup των bookmarks σε html δεν εμφάνιζε τίποτα. Reboot στο σύστημα γιατί είχε προηγηθεί κι ένα update του 8.04. Όμως τα αποτελέσματα ήταν τα ίδια. Η επόμενη κίνηση ήταν να κάνω αναζήτηση στο net ή να το postάρω στο forum του linuxformat. Όμως όχι επέλεξα να το λύσω μόνος (για να μην έχεις αγωνία τα κατάφερα).

Έτσι ακολούθησα την εξής λογική. Μπήκα στο φάκελο του user μου και εμφάνισα με ctrl+H τα κρυφά αρχεία ρυθμίσεων. Μπήκα στο .mozilla και από εκεί έκανα αποκοπή τον φάκελο του firefox. Έπειτα τον αποθήκευσα σε ένα άλλο σημείο ώστε να μην χαθούν τα δεδομένα.

Ύστερα έτρεξα τον firefox. Το πρόγραμμα έτρεξε σαν την πρώτη φορά που έγινε η εγκατάσταση. Τον έκλεισα κι άρχισα να προσθέτω φακέλους από το bup (δική μου προέλευεσης συντόμευση του back up). Αρχικά το φάκελο searching plugins , έπειτα τον bookmarks και etc. Δεν πρόσθεσα όλα τα αρχεία του bup για να μην επαναδημιουργηθεί το bug. Ο firefox έτρεχε σχεδόν όπως πριν και πιο γρήγορα.

Δεν πιστεύω ότι ήταν απαραίτητα η σωστή λύση (μια και βρέθηκε το τι δημιούργησε το bug) αλλά πιστεύω ότι αποτελεί ένα μικρό παράδειγμα ότι ακόμη και χωρίς consόλα και με εφαρμογή απλών λογικών βημάτων μπορούμε να λύσουμε κάποια μικροπροβληματάκια που εμφανίζονται.

Ελπίζω να σας φανεί χρήσιμο.

υ.γ. Ξέρει κανείς γιατί κάποιες σελίδες εμφανίζονται στον epiphany και δεν εμφανίζονται στον f3?

από το blogger στο wordpress ή γιατί η γραφειοκρατεία είναι ακατανίκητη

Αυτό το post θα μπορούσε να γραφτεί για την βλακεία της γραφειοκρατείας. Βλέπετε έχουμε συνηθίσει να την θεωρούμε προνόμιο του δημοσίου όμως είναι αναπόφευκτο ότι θα χτυπήσει κάθε μεγάλο οργανισμό. Μέχρι ένα σημείο μπορεί να είναι κατανοητή η ύπαρξή της όμως από ένα σημείο και μετά είναι δυσλειτουργική.

Το παρόν post δεν θα ασχοληθεί με το linux. Ίσως θα μπορούσε να αποτελέσει μία νίκη του opensource όμως παραμένω επιφυλακτικός μετά από αυτό που μου συνέβει.

Εδώ και δύο χρόνια διατηρούσα ένα blog το “Διαδρομές και διαθλάσεις“. Δεν ήταν ένα πολύ γνωστό blog και λογικό γιατί ήταν κυρίως εσωστρεφές blog. Παρόλα αυτά υπήρχε μια άλφα επικοινωνία με τους επισκέπτες του. Μπορεί τα άρθρα να μην ήταν του Εco όμως μέσα από αυτά μπόρεσα να έρθω σε έπαφή με άτομα που είχαν παρόμοιες ανησυχίες ή ενδιαφέροντα.

Τώρα άμα προσπαθήσετε να μπείτε θα δείτε ότι το συγκεκριμένο blog  παραβιάζει (κάποιες φορές και πιθανόν παραβιάσει) τους Όρους Υπηρεσίας του Blogger. Η παραβίαση ήταν ότι είχα ένα banner της χιουμοριστικής ιστοσελίδας yellas, την οποία χακάρανε με αποτέλεσμα όσοι χρήστες το είχαν να φάνε flag.

Κάθε λογικός άνθρωπος καταλαβαίνει ότι η Google καλώς ειδοποιεί για πιθανή παράνομη δραστηριότητα ή δυσλειτουργία ενός ιστότοπου τον όποιον επισκέπτη. Το πρόβλημα φυσικά και δεν είναι εκεί. Το πρόβλημα είναι προσπαθώντας να ζητήσω βοήθεια από τον Blogger ένιωθα να χάνομαι σε έναν λαβύρινθο. Αφαίρεσα τα banners που μου είχε επισημάνει ως επικίνδυνα και προσπαθούσα να επικοινωνήσω μαζί τους για να επανεξεταστεί το blog μου. Χρησιμοποίησα μάλιστα και την υπηρεσία του stopbadware η οποία είχε εν μέρει αποτελέσματα για ένα μικρό χρονικό διάστημα. Το help center ουσιαστικά μου ζητούσε να πω ότι στο blog μου παραβίαζα τους όρους χρήσης  (εγώ τον σκότωσα όπως θα έλεγε και ο τζιμάκος ).

Τελικά λύση δεν έχω βρει. Ούτε να μεταφέρω το blog μου από τον blogger στο wordpress κατάφερα μια και ο πρώτο δεν επιτρέπει την μεταφορά του (δείχνει ότι το ιστολόγιο δεν έχει αρχεία).

Οπότε μετά από αυτά τα δυσλειτουργικά αποφάσισα την πλήρη μεταφορά μου στο WordPress. Όχι γιατί εδώ τα πράγματα θα είναι απαραίτητα καλύτερα. Όμως υπάρχει ένα γεγονός που με κάνει να νιώθω πιο ασφαλής. Ότι μπορώ να μεταφέρω ολόκληρο το blog μου στον υπολογιστή μου χωρίς να μου βγαίνει η πίστη.

Μπορεί το wordpress να μου έχει φανεί σε κάποια σημεία πιο φτωχό (λιγότερα μπιχλιμπίδια) όμως όσο το χρησιμοποιώ βλέπω ότι έχει πολλές δυνατότητες και πολύ περισσότερες από αυτές του blogger. Περισσότερα και πιο λειτουργικά εργαλεία διαχείρησης του ιστολόγιου με το πιο δυνατό σημείο ότι μπορώ να το μεταφέρω εντελώς στον υπολογιστή μου (κι όχι μόνο ) το ιστολόγιό μου.

amarok and firefox don’t play together (ubuntu 8.04)

Όσοι έχουν εγκαταστήσει το 8.04 θα παρατήρησαν ένα πρόβλημα κατά την ταυτόχρονη χρήση των amarok και firefox με πολυμέσα (youtube, podcast etc). Το πρόβλημα αυτό μπορούσε να οδηγήσει μέχρι και σε πάγωμα της οθόνης και του συστήματος γενικότερα. Όμως λύση υπάρχει και είναι πανεύκολη.

Ψάχνοντας για το πρόβλημα μου στο διαδίκτυο εντόπισα αυτή τη λύση στo forum του ubuntu.

Η λύση το λοιπόν ειναι να εγκατασταθεί η βιβλιοθήκη libflashsupport. Αυτό γίνεται πανεύκολα πια και μέσω του firefox πληκτρολογώντας στην γραμμή διευθύνσεων apt:libflashsupport .

Μόλις εντοπίσει το πακέτο θα μας ρωτήσει αν θέλουμε να το κατεβάσουμε και αν ναι να δώσουμε τον κωδικό μας. Μετά απλά κάνει την εγκατάσταση.

Η αλλαγή της συμπεριφορά των δύο προγραμμάτων θα φανεί μετά την επανεκίνηση του συστήματος (δεν έχω δει διαφορά γενικά στην συμπεριφορά του συστήματος με απλή αποσύνδεση -επανασύνδεση).

Φυσικά η εγκατάσταση μπορεί να γίνει και με τους παραδοσιακόυς πια τρόπους της consόλας και του synaptic.

ένας μικρός απολογισμός για το 8.04

Φυσικά δεν φτάσαμε ακόμη στην 8.10 αλλά καλό θα ήταν πιστεύω να αναφερθούμε στις όποιες διαπιστώσεις έχουμε κάνει από μία μακροχρόνια χρήση του και να μην μείνουμε στις πρώτες και επιφανειακές εντυπώσεις. Οπότε εδώ μην περιμένετε να ακούσετε (ή μάλλον διαβάσετε) γκρίνιες ή επευφημισμούς.

Ας αρχίσουμε με τα όμορφα. Πράγματι πιο οργανωμένο το περιβάλλον από τον 7.10. Οι ενημερώσεις μου φαίνονται να γίνονται πιο γρήγορα (μου έκανε θετική εντύπωση ότι ο firefox 3 ήταν ήδη έτοιμος για εγκατάσταση την ημέρα ανακοίνωσης του ιδρύματος mozilla). To compiz πιο σταθερό, πραγματικά πιο σταθερό. Η συνεργασία του με τις εξωτερικές συσκευές πολύ πιο αποτελεσματική (για τον canon δεν χρειάστηκε να κάνω καν εγκατάσταση είχε τις ίδιες σχεδόν ρυθμίσεις με τους επίσημους οδηγούς).

Όμως μου παρουσιάζεται ένα πρόβλημα κατά τη γνώμη μου πολύ χοντρό (ίσως εγώ να έχω κάνει κάτι λάθος από την άλλη) το οποίο έχει σχέση με τα mutlimedia. Πέστε ότι θέλω να δω ένα βίντεο στο youtube ενώ παίζει ο amarok. Δεν πρόκειται. Πρώτα θα πρέπει να κλείσω τον amarok και μετά να κάνω refresh για να το δω. Το ίδιο ισχύει και αντιστροφα. Θα μου πει κάποιος μπορεί να ευθύνεται ο amarok. Δυστυχώς όχι. Το ίδιο ισχύει και με το vlc και με το totem. Και το χειρότερο δεν είναι αυτό. Είναι ότι όταν παρουσιάζεται αυτή τη δυσλειτουργία λειτουργεί μόνο το ctrl+alt+backspace και μετά τερματισμός (η είσοδος πάλι του χρήστη δεν βοηθά σε κάτι). Επειδή δεν ήξερα πώς να το περιγράψω στα αγγλικά το πρόβλημα η αλήθεια είναι ότι δεν το έψαξα οπότε δεν θα ήθελα να είμαι άδικος με την Canonical.

Σημείωσεις: Ολοένα και πιο ευχάριστη έκπληξη το UbuntuTweak. Πολύ λειτουργικό εργαλείο το Orage ‘  σε συνδυασμό με το Τomboy κάνουν θαύματα. Ενώ το Brasero ολοένα και εξελίσσεται  αλλά απέχει κατά πολύ από το k3b που είναι πολύ πιο μπροστά. Αναμένουμε το Ooo3. Από τους messenger επίσης ευχάριστη έκπληξη το Galaxium, με ωραίο και λειτουργικό περιβάλλον και δυνατότητες για να αποτελέσει μελλοντικά έναν πολύ καλό αντικαταστάτη του Pidgin, το οποίο παραμένει στην θέση κυρίως λόγω της δυνατότητάς του να υποστηρίζει πολλά δίκτυα. Το Deluge παραμένει στην θέση του και απορώ για την επιμονή της Canonical για το Transmission.

upgrate 7.10 to 8.04

Το upgrade δεν αποτέλεσε μια εύκολη διαδικασία. Ήταν όμως μια παραγωγικότατη εμπειρία λόγω των λαθών και των καταστάσεων.

Υπήρξαν καταρχήν από εκείνους του χρήστες που προσπάθησαν να κάνουν το upgrade με την προ-επίσημη έκδοση του 8.04. Ακολούθησα τις οδηγίες που είχα διαβάσει στο linuxformat . Βέβαια όντας βιαστικός ξέχασα να απενεργοποιήσω τα εφέ. Λεπτομέρεια; Όχι. Γιατί μετά την αναβάθμιση (που είναι και η πρώτη φορά που πραγματοποιούσα) διαπίστωσα ότι μπαίνοντας στο συστημα , το λειτουργικό δεν μπορούσε να εντοπίσει την κάρτα γραφικών ενώ ο οδηγός της ήταν εγκατεστημένος. Να πω την αλήθεια δεν το έψαξα και πολύ (με έπιασε ένας πανικός είναι η αλήθεια ) και ακολούθησα την λογική της επανεγκατάστασης του 7.10. Ακολουθώντας την διαπίστωσα κάτι όμορφο. Η επιλογή μου να έχω ξεχωριστό partition για το / και διαφορετικό για το /home ήταν σωτήρια. Μια και τα προγράμματα δεν χρειαζόντουσαν επαναρύθμιση. Από ότι κατάλαβα αυτό δεν ήταν και πολύ γνωστό επίσης σε πολλούς, εκτός από τους αρκετά έμπειρους χρήστες. Το γεγονός οφείλεται από ότι έμαθα στα αρχεία ρύθμισης που υπάρχουν στον /home (είναι κρυφά και αρχίζουν με τελεία πχ .firefox) και τα οποία περιέχουν όλες τις όποιες ρυθμίσεις έχουμε κάνει. Και από εκεί που ήμουν απελπισμένος ένιωσα πανέμορφα γιατί ήξερα ότι μπορούσα να “πειράζω” το σύστημα και να μαθαίνω από αυτό το παιχνίδι με ένα βασικό δείκτη ασφαλείας.

Την αναβάθμιση την πετυχα τελικά με την τελική έκδοση όπου όμως επειδή υπήρχε συμφώρηση άργησε αρκετά. Κυρίως είμαι ευχαριστημένος γιατί αναβαθμίστηκαν πολλά πακέτα όπως το gstreamer που δεν είχα βρει τρόπο να τα “ενημερώνω ” εγώ χωρίς την βοήθεια της canonical (που θα πάει θα το καταφέρω κάποια στιγμή). Είναι πράγματι πιο σταθερή έκδοση από την προηγούμενη χωρίς αυτό να σημαίνει ότι λείπουν τα όποια προβλήματα. Όμως έχω μια πτυχιακή να τελειώσω και δεν λέει να παίξω περισσότερο. Ήδη έπαθα ένα κοψοχώλιασμα μία φορά.

Βασικά συμπεράσματα:

Όταν κάνουμε εγκατάσταση το linux είνιαι καλό το / και το /home να βρίσκονται σε διαφορετικό partition.

Όταν κάνουμε upgrade καλό είναι να ακολουθούμε προσεκτικά τις όποιες οδηγίες και βασικά να απενεργοποιούμε τα όποια εφέ.

περι root και ubuntu

Διαβάζοντας πριν κάποιο καιρό μια συνέντευξη της Ψιλικατζούς στο Κ της Καθημερινής πρόσεξα το εξής σκεπτικό μιας φράσης της, το ότι ένα σημαντικό χαρακτηιστικό των blogs είναι όταν γράψεις κάτι υπάρχει από κάτω κάποιος που θα σε κρίνει αν είσαι λανθασμένος ή στη χειρότερη θα σε κράξει.

Όλα αυτά τα αναφέρω ως σχόλιο πάνω σε προηγούμενο post όπου ανέφερα ότι στο ubuntu κάποιος μπορεί να αλλάξει τον κωδικό του root χωρίς να είναι υπερχρήστης. Μια διαφωνία που είχαμε με τον ktogias στο myubuntu βγήκε τσάρκα η άγνοιά μου επί του θέματος.

Τι συμβαίνει τελικά επί του θέματος κι αν κάποιος ανακαλύψει κάποια καινούρια άγνοια να την υποδείξει. Άλλωστε ένας βασικός λόγος ύπαρξης του παρόντος blog είναι κι εγώ να μάθω καλύτερα το linux.

Στο ubuntu τελικά ισχύει το εξής, ο λογαριασμός του root για λόγους ασφαλείας είναι απενεργοποιημένος, όπου λέγοντας απενεργοποιημένος εννοούμε ότι δεν είναι προσβάσιμη η χρήση του από έναν πραγματικό χρήστη. Δεν έχει κάποιο κωδικό και για να αποκτήσει μπορούμε να του τον δώσουμε με την εντολή sudo passwd. Όμως υπάρχει ένας χρήστης με δικαιώματα υπερχρήστη όπου κάτω από consόλα εφόσον θέλει να εφαρμόσει κάποιες βαθιές αλλαγές στο σύστημα που προυποθέτουν παραπάνω δικαιώματα επιστρατεύει την εντολή sudo. Φυσικά καμία σχέση με την εντολή su που απευθύνεται παραμόνο στον root.

Οπότε στην Canonical δεν τρελάθηκαν όπως άφησα σε προηγούμενο post μου να φανεί.

To post με βάση τα σχόλια που ακολουθήσαν επανεπεξεργάστηκε ώστε να δίνει πιο σωστές πληροφορίες επί του θέματος. Τα πρόσθετα είναι χρωματισμένα με γαλάζιο χρώμα.

Σημαντικό ρόλο στην επεξεργασία έπαιξαν τα σχόλια των drkameleon, keramida και stavrosg

Παραπάνω πληροφορίες και πιο αναλυτικά δίνει η ίδια η Canonical εδώ.

Επίσης το post του drkameleon είναι κατατοπιστικότατο.

Τέλος θα πρέπει να μάθω να ψάχνω πιο προσεχτικά στο google.

ps and kill

Είναι καιρός που έψαχνα μια εντολή που θα μου εμφάνιζε στην consόλα οτιδήποτε έτρεχε εκείνη την ώρα, διότι κακά τα ψέμματα όπου δεν φτάνει το GUI η consόλα φτάνει και τα διαλύει… Αρκεί να βρεις τα κατάλληλα κλειδιά.

Στην περίπτωσή μου αντιμετώπιζα το εξής πρόβλημα:

Ενώ είχα υποτίθεται κλείσει μια εφαρμογή μέσω της “παρακολούθησης συστήματος” του gnome αυτή στεκόταν περίφανη μπροστά μου και αδιάλακτη προς τις παροτρύνσεις του mouse για απομάκρυνση.

Νόμιζα ότι μέσω της εντολής ls και με την βοήθεια μιας xtra παραμέτρου θα μου εμφανιστούν οι εφαρμογές που τρέχουν (όλες όμως όχι μόνο αυτές που προτιμά να μου δείχνει η εφαρμογή του gnome). Mετά από αρκετή ώρα κατάφερα να εντοπίσω την εντολή ps.

Πληκτρολογώντας ps –help στην consόλα θα εμφανιστεί μια κατατοπιστική βοήθεια. όμως ας τα πάρουμε από την αρχή

πέστε ότι αντιμετωπίζουμε την παραπάνω περίπτωση, ότι δηλαδή παρότι εμείς “κλείνουμε” μια εφαρμογή αυτή “αντιστέκεται” δυναμικά , τι κάνουμε;

Ανοίγουμε μια consόλα όπου πληκτρολογούμε ps -x

Οπότε εμφανίζονται τα παρακάτω αποτελέσματα (είναι ενδεικτικά και διαφέρουν από υπολογιστή σε υπολογιστή) όπου είναι οι εφαρμογές που τρέχουν εκείνη τη στιγμή (κανονικά ή σε κατάσταση αναμονής ή ζόμπι).

PID TTY STAT TIME COMMAND
1 ? Ss 0:02 /sbin/init
4896 ? S< 0:04 [kondemand/0]
4897 ? S< 0:00 [kondemand/1]

Eμάς μας ενδιαφέρουν το πρώτο (PID) και το τελευταίο (COMMAND). Στο COMMAND θα εντοπίσουμε την “άτακτη” εφαρμογή. Για να την συνετίσουμε θα πληκτρολογήσουμε kill και το αντίστοιχο PID της. Για παράδειγμα στην περίπτωση που θέλουμε να σκοτώσουμε το kondemand/0 θα πληκτρολογήσουμε kill 4896.

Ελπίζω αυτός ο μικρός οδηγός να σας φανεί χρήσιμος ενώ για περαιτέρω μελέτη παραπέμπω στον πολύ πιο αναλυτικό οδητου του linuxcommand.