από το blogger στο wordpress ή γιατί η γραφειοκρατεία είναι ακατανίκητη

Αυτό το post θα μπορούσε να γραφτεί για την βλακεία της γραφειοκρατείας. Βλέπετε έχουμε συνηθίσει να την θεωρούμε προνόμιο του δημοσίου όμως είναι αναπόφευκτο ότι θα χτυπήσει κάθε μεγάλο οργανισμό. Μέχρι ένα σημείο μπορεί να είναι κατανοητή η ύπαρξή της όμως από ένα σημείο και μετά είναι δυσλειτουργική.

Το παρόν post δεν θα ασχοληθεί με το linux. Ίσως θα μπορούσε να αποτελέσει μία νίκη του opensource όμως παραμένω επιφυλακτικός μετά από αυτό που μου συνέβει.

Εδώ και δύο χρόνια διατηρούσα ένα blog το “Διαδρομές και διαθλάσεις“. Δεν ήταν ένα πολύ γνωστό blog και λογικό γιατί ήταν κυρίως εσωστρεφές blog. Παρόλα αυτά υπήρχε μια άλφα επικοινωνία με τους επισκέπτες του. Μπορεί τα άρθρα να μην ήταν του Εco όμως μέσα από αυτά μπόρεσα να έρθω σε έπαφή με άτομα που είχαν παρόμοιες ανησυχίες ή ενδιαφέροντα.

Τώρα άμα προσπαθήσετε να μπείτε θα δείτε ότι το συγκεκριμένο blog  παραβιάζει (κάποιες φορές και πιθανόν παραβιάσει) τους Όρους Υπηρεσίας του Blogger. Η παραβίαση ήταν ότι είχα ένα banner της χιουμοριστικής ιστοσελίδας yellas, την οποία χακάρανε με αποτέλεσμα όσοι χρήστες το είχαν να φάνε flag.

Κάθε λογικός άνθρωπος καταλαβαίνει ότι η Google καλώς ειδοποιεί για πιθανή παράνομη δραστηριότητα ή δυσλειτουργία ενός ιστότοπου τον όποιον επισκέπτη. Το πρόβλημα φυσικά και δεν είναι εκεί. Το πρόβλημα είναι προσπαθώντας να ζητήσω βοήθεια από τον Blogger ένιωθα να χάνομαι σε έναν λαβύρινθο. Αφαίρεσα τα banners που μου είχε επισημάνει ως επικίνδυνα και προσπαθούσα να επικοινωνήσω μαζί τους για να επανεξεταστεί το blog μου. Χρησιμοποίησα μάλιστα και την υπηρεσία του stopbadware η οποία είχε εν μέρει αποτελέσματα για ένα μικρό χρονικό διάστημα. Το help center ουσιαστικά μου ζητούσε να πω ότι στο blog μου παραβίαζα τους όρους χρήσης  (εγώ τον σκότωσα όπως θα έλεγε και ο τζιμάκος ).

Τελικά λύση δεν έχω βρει. Ούτε να μεταφέρω το blog μου από τον blogger στο wordpress κατάφερα μια και ο πρώτο δεν επιτρέπει την μεταφορά του (δείχνει ότι το ιστολόγιο δεν έχει αρχεία).

Οπότε μετά από αυτά τα δυσλειτουργικά αποφάσισα την πλήρη μεταφορά μου στο WordPress. Όχι γιατί εδώ τα πράγματα θα είναι απαραίτητα καλύτερα. Όμως υπάρχει ένα γεγονός που με κάνει να νιώθω πιο ασφαλής. Ότι μπορώ να μεταφέρω ολόκληρο το blog μου στον υπολογιστή μου χωρίς να μου βγαίνει η πίστη.

Μπορεί το wordpress να μου έχει φανεί σε κάποια σημεία πιο φτωχό (λιγότερα μπιχλιμπίδια) όμως όσο το χρησιμοποιώ βλέπω ότι έχει πολλές δυνατότητες και πολύ περισσότερες από αυτές του blogger. Περισσότερα και πιο λειτουργικά εργαλεία διαχείρησης του ιστολόγιου με το πιο δυνατό σημείο ότι μπορώ να το μεταφέρω εντελώς στον υπολογιστή μου (κι όχι μόνο ) το ιστολόγιό μου.

amarok and firefox don’t play together (ubuntu 8.04)

Όσοι έχουν εγκαταστήσει το 8.04 θα παρατήρησαν ένα πρόβλημα κατά την ταυτόχρονη χρήση των amarok και firefox με πολυμέσα (youtube, podcast etc). Το πρόβλημα αυτό μπορούσε να οδηγήσει μέχρι και σε πάγωμα της οθόνης και του συστήματος γενικότερα. Όμως λύση υπάρχει και είναι πανεύκολη.

Ψάχνοντας για το πρόβλημα μου στο διαδίκτυο εντόπισα αυτή τη λύση στo forum του ubuntu.

Η λύση το λοιπόν ειναι να εγκατασταθεί η βιβλιοθήκη libflashsupport. Αυτό γίνεται πανεύκολα πια και μέσω του firefox πληκτρολογώντας στην γραμμή διευθύνσεων apt:libflashsupport .

Μόλις εντοπίσει το πακέτο θα μας ρωτήσει αν θέλουμε να το κατεβάσουμε και αν ναι να δώσουμε τον κωδικό μας. Μετά απλά κάνει την εγκατάσταση.

Η αλλαγή της συμπεριφορά των δύο προγραμμάτων θα φανεί μετά την επανεκίνηση του συστήματος (δεν έχω δει διαφορά γενικά στην συμπεριφορά του συστήματος με απλή αποσύνδεση -επανασύνδεση).

Φυσικά η εγκατάσταση μπορεί να γίνει και με τους παραδοσιακόυς πια τρόπους της consόλας και του synaptic.

ένας μικρός απολογισμός για το 8.04

Φυσικά δεν φτάσαμε ακόμη στην 8.10 αλλά καλό θα ήταν πιστεύω να αναφερθούμε στις όποιες διαπιστώσεις έχουμε κάνει από μία μακροχρόνια χρήση του και να μην μείνουμε στις πρώτες και επιφανειακές εντυπώσεις. Οπότε εδώ μην περιμένετε να ακούσετε (ή μάλλον διαβάσετε) γκρίνιες ή επευφημισμούς.

Ας αρχίσουμε με τα όμορφα. Πράγματι πιο οργανωμένο το περιβάλλον από τον 7.10. Οι ενημερώσεις μου φαίνονται να γίνονται πιο γρήγορα (μου έκανε θετική εντύπωση ότι ο firefox 3 ήταν ήδη έτοιμος για εγκατάσταση την ημέρα ανακοίνωσης του ιδρύματος mozilla). To compiz πιο σταθερό, πραγματικά πιο σταθερό. Η συνεργασία του με τις εξωτερικές συσκευές πολύ πιο αποτελεσματική (για τον canon δεν χρειάστηκε να κάνω καν εγκατάσταση είχε τις ίδιες σχεδόν ρυθμίσεις με τους επίσημους οδηγούς).

Όμως μου παρουσιάζεται ένα πρόβλημα κατά τη γνώμη μου πολύ χοντρό (ίσως εγώ να έχω κάνει κάτι λάθος από την άλλη) το οποίο έχει σχέση με τα mutlimedia. Πέστε ότι θέλω να δω ένα βίντεο στο youtube ενώ παίζει ο amarok. Δεν πρόκειται. Πρώτα θα πρέπει να κλείσω τον amarok και μετά να κάνω refresh για να το δω. Το ίδιο ισχύει και αντιστροφα. Θα μου πει κάποιος μπορεί να ευθύνεται ο amarok. Δυστυχώς όχι. Το ίδιο ισχύει και με το vlc και με το totem. Και το χειρότερο δεν είναι αυτό. Είναι ότι όταν παρουσιάζεται αυτή τη δυσλειτουργία λειτουργεί μόνο το ctrl+alt+backspace και μετά τερματισμός (η είσοδος πάλι του χρήστη δεν βοηθά σε κάτι). Επειδή δεν ήξερα πώς να το περιγράψω στα αγγλικά το πρόβλημα η αλήθεια είναι ότι δεν το έψαξα οπότε δεν θα ήθελα να είμαι άδικος με την Canonical.

Σημείωσεις: Ολοένα και πιο ευχάριστη έκπληξη το UbuntuTweak. Πολύ λειτουργικό εργαλείο το Orage ‘  σε συνδυασμό με το Τomboy κάνουν θαύματα. Ενώ το Brasero ολοένα και εξελίσσεται  αλλά απέχει κατά πολύ από το k3b που είναι πολύ πιο μπροστά. Αναμένουμε το Ooo3. Από τους messenger επίσης ευχάριστη έκπληξη το Galaxium, με ωραίο και λειτουργικό περιβάλλον και δυνατότητες για να αποτελέσει μελλοντικά έναν πολύ καλό αντικαταστάτη του Pidgin, το οποίο παραμένει στην θέση κυρίως λόγω της δυνατότητάς του να υποστηρίζει πολλά δίκτυα. Το Deluge παραμένει στην θέση του και απορώ για την επιμονή της Canonical για το Transmission.

upgrate 7.10 to 8.04

Το upgrade δεν αποτέλεσε μια εύκολη διαδικασία. Ήταν όμως μια παραγωγικότατη εμπειρία λόγω των λαθών και των καταστάσεων.

Υπήρξαν καταρχήν από εκείνους του χρήστες που προσπάθησαν να κάνουν το upgrade με την προ-επίσημη έκδοση του 8.04. Ακολούθησα τις οδηγίες που είχα διαβάσει στο linuxformat . Βέβαια όντας βιαστικός ξέχασα να απενεργοποιήσω τα εφέ. Λεπτομέρεια; Όχι. Γιατί μετά την αναβάθμιση (που είναι και η πρώτη φορά που πραγματοποιούσα) διαπίστωσα ότι μπαίνοντας στο συστημα , το λειτουργικό δεν μπορούσε να εντοπίσει την κάρτα γραφικών ενώ ο οδηγός της ήταν εγκατεστημένος. Να πω την αλήθεια δεν το έψαξα και πολύ (με έπιασε ένας πανικός είναι η αλήθεια ) και ακολούθησα την λογική της επανεγκατάστασης του 7.10. Ακολουθώντας την διαπίστωσα κάτι όμορφο. Η επιλογή μου να έχω ξεχωριστό partition για το / και διαφορετικό για το /home ήταν σωτήρια. Μια και τα προγράμματα δεν χρειαζόντουσαν επαναρύθμιση. Από ότι κατάλαβα αυτό δεν ήταν και πολύ γνωστό επίσης σε πολλούς, εκτός από τους αρκετά έμπειρους χρήστες. Το γεγονός οφείλεται από ότι έμαθα στα αρχεία ρύθμισης που υπάρχουν στον /home (είναι κρυφά και αρχίζουν με τελεία πχ .firefox) και τα οποία περιέχουν όλες τις όποιες ρυθμίσεις έχουμε κάνει. Και από εκεί που ήμουν απελπισμένος ένιωσα πανέμορφα γιατί ήξερα ότι μπορούσα να “πειράζω” το σύστημα και να μαθαίνω από αυτό το παιχνίδι με ένα βασικό δείκτη ασφαλείας.

Την αναβάθμιση την πετυχα τελικά με την τελική έκδοση όπου όμως επειδή υπήρχε συμφώρηση άργησε αρκετά. Κυρίως είμαι ευχαριστημένος γιατί αναβαθμίστηκαν πολλά πακέτα όπως το gstreamer που δεν είχα βρει τρόπο να τα “ενημερώνω ” εγώ χωρίς την βοήθεια της canonical (που θα πάει θα το καταφέρω κάποια στιγμή). Είναι πράγματι πιο σταθερή έκδοση από την προηγούμενη χωρίς αυτό να σημαίνει ότι λείπουν τα όποια προβλήματα. Όμως έχω μια πτυχιακή να τελειώσω και δεν λέει να παίξω περισσότερο. Ήδη έπαθα ένα κοψοχώλιασμα μία φορά.

Βασικά συμπεράσματα:

Όταν κάνουμε εγκατάσταση το linux είνιαι καλό το / και το /home να βρίσκονται σε διαφορετικό partition.

Όταν κάνουμε upgrade καλό είναι να ακολουθούμε προσεκτικά τις όποιες οδηγίες και βασικά να απενεργοποιούμε τα όποια εφέ.

περι root και ubuntu

Διαβάζοντας πριν κάποιο καιρό μια συνέντευξη της Ψιλικατζούς στο Κ της Καθημερινής πρόσεξα το εξής σκεπτικό μιας φράσης της, το ότι ένα σημαντικό χαρακτηιστικό των blogs είναι όταν γράψεις κάτι υπάρχει από κάτω κάποιος που θα σε κρίνει αν είσαι λανθασμένος ή στη χειρότερη θα σε κράξει.

Όλα αυτά τα αναφέρω ως σχόλιο πάνω σε προηγούμενο post όπου ανέφερα ότι στο ubuntu κάποιος μπορεί να αλλάξει τον κωδικό του root χωρίς να είναι υπερχρήστης. Μια διαφωνία που είχαμε με τον ktogias στο myubuntu βγήκε τσάρκα η άγνοιά μου επί του θέματος.

Τι συμβαίνει τελικά επί του θέματος κι αν κάποιος ανακαλύψει κάποια καινούρια άγνοια να την υποδείξει. Άλλωστε ένας βασικός λόγος ύπαρξης του παρόντος blog είναι κι εγώ να μάθω καλύτερα το linux.

Στο ubuntu τελικά ισχύει το εξής, ο λογαριασμός του root για λόγους ασφαλείας είναι απενεργοποιημένος, όπου λέγοντας απενεργοποιημένος εννοούμε ότι δεν είναι προσβάσιμη η χρήση του από έναν πραγματικό χρήστη. Δεν έχει κάποιο κωδικό και για να αποκτήσει μπορούμε να του τον δώσουμε με την εντολή sudo passwd. Όμως υπάρχει ένας χρήστης με δικαιώματα υπερχρήστη όπου κάτω από consόλα εφόσον θέλει να εφαρμόσει κάποιες βαθιές αλλαγές στο σύστημα που προυποθέτουν παραπάνω δικαιώματα επιστρατεύει την εντολή sudo. Φυσικά καμία σχέση με την εντολή su που απευθύνεται παραμόνο στον root.

Οπότε στην Canonical δεν τρελάθηκαν όπως άφησα σε προηγούμενο post μου να φανεί.

To post με βάση τα σχόλια που ακολουθήσαν επανεπεξεργάστηκε ώστε να δίνει πιο σωστές πληροφορίες επί του θέματος. Τα πρόσθετα είναι χρωματισμένα με γαλάζιο χρώμα.

Σημαντικό ρόλο στην επεξεργασία έπαιξαν τα σχόλια των drkameleon, keramida και stavrosg

Παραπάνω πληροφορίες και πιο αναλυτικά δίνει η ίδια η Canonical εδώ.

Επίσης το post του drkameleon είναι κατατοπιστικότατο.

Τέλος θα πρέπει να μάθω να ψάχνω πιο προσεχτικά στο google.

ps and kill

Είναι καιρός που έψαχνα μια εντολή που θα μου εμφάνιζε στην consόλα οτιδήποτε έτρεχε εκείνη την ώρα, διότι κακά τα ψέμματα όπου δεν φτάνει το GUI η consόλα φτάνει και τα διαλύει… Αρκεί να βρεις τα κατάλληλα κλειδιά.

Στην περίπτωσή μου αντιμετώπιζα το εξής πρόβλημα:

Ενώ είχα υποτίθεται κλείσει μια εφαρμογή μέσω της “παρακολούθησης συστήματος” του gnome αυτή στεκόταν περίφανη μπροστά μου και αδιάλακτη προς τις παροτρύνσεις του mouse για απομάκρυνση.

Νόμιζα ότι μέσω της εντολής ls και με την βοήθεια μιας xtra παραμέτρου θα μου εμφανιστούν οι εφαρμογές που τρέχουν (όλες όμως όχι μόνο αυτές που προτιμά να μου δείχνει η εφαρμογή του gnome). Mετά από αρκετή ώρα κατάφερα να εντοπίσω την εντολή ps.

Πληκτρολογώντας ps –help στην consόλα θα εμφανιστεί μια κατατοπιστική βοήθεια. όμως ας τα πάρουμε από την αρχή

πέστε ότι αντιμετωπίζουμε την παραπάνω περίπτωση, ότι δηλαδή παρότι εμείς “κλείνουμε” μια εφαρμογή αυτή “αντιστέκεται” δυναμικά , τι κάνουμε;

Ανοίγουμε μια consόλα όπου πληκτρολογούμε ps -x

Οπότε εμφανίζονται τα παρακάτω αποτελέσματα (είναι ενδεικτικά και διαφέρουν από υπολογιστή σε υπολογιστή) όπου είναι οι εφαρμογές που τρέχουν εκείνη τη στιγμή (κανονικά ή σε κατάσταση αναμονής ή ζόμπι).

PID TTY STAT TIME COMMAND
1 ? Ss 0:02 /sbin/init
4896 ? S< 0:04 [kondemand/0]
4897 ? S< 0:00 [kondemand/1]

Eμάς μας ενδιαφέρουν το πρώτο (PID) και το τελευταίο (COMMAND). Στο COMMAND θα εντοπίσουμε την “άτακτη” εφαρμογή. Για να την συνετίσουμε θα πληκτρολογήσουμε kill και το αντίστοιχο PID της. Για παράδειγμα στην περίπτωση που θέλουμε να σκοτώσουμε το kondemand/0 θα πληκτρολογήσουμε kill 4896.

Ελπίζω αυτός ο μικρός οδηγός να σας φανεί χρήσιμος ενώ για περαιτέρω μελέτη παραπέμπω στον πολύ πιο αναλυτικό οδητου του linuxcommand.

Αλλάζοντας συνήθειες

Ένα βασικό στοιχείο για την μετάβαση ενός χρήστη από τα windows στο linux είναι να βρει τα αντίστοιχα εργαλεία – προγράμματα με τα οποία θα καλύπτει τις καθημερινές του συνήθειες. Χρειάζεται λίγος καιρός μέχρι να εντοπίσεις τα κατάλληλα για σένα εργαλεία.

Έτσι για τις καθημερινές μου εργασίας έχω καταλήξει στα εξής:

• για το διαδίκτυο firefox

Οι εναλλακτικοί epiphany και konqueror δεν με ενθουσιάσαν τόσο, ενώ ο opera πάντα μου φαινόταν “φλύαρος”.

• για το γραφείο OpenOffice

το ΚOffice καλό είναι αλλά όχι τόσο.

• για το chat pidgin

το amsn δεν μπόρεσα να το χρησιμοποιήσω παρότι έχει παραπάνω λειτουργίες και δυνατότητες.

• για τα torrents το deluge

Στην δοκίμασα το Ktorrent αλλά κάπως με μπέρδευαν οι ρυθμίσεις του. Παρότι το deluge κολλούσε και κράσαρε ολόκληρο το σύστημα με την αναβάθμισή του στην 0.5.8.5 τα πράγματα άλλαξαν δραματικά. Δουλεύει σαν να μην υπάρχει.

• για την μουσική amarok

Αυτή τη στιγμή ο πιο δυνατός μουσικός player στο linux με πολλές δυνατότητες και σταθερότητα. Ένα από τα δυνατά χαρτιά του KDE

• για την προβολή εικόνων mirage

Ελαφρύ και λειτουργικό, ενώ με ένα κλικ μπορείς να μικρύνεις την ανάλυση της εικόνας

• για την επεξεργασία εικόνας μονόδρομος αποτελεί φυσικά το gimp
  

Ένα anti-photoshop για πολλούς. Για μένα ένας δυνατός επεξεργαστής εικόνας.

• για τα αρχεία video κτλ όπως πάντα vlc

Τα κάνει ολα και συμφέρει. Λίγο δύστροπο inteface που όμως ανταποδίδει στην συνέχεια με τις δυνατότητές του .

• Για εγγραφή cd, dvd , για bup ή μουσική φυσικά k3b

Καλές και οι άλλες προτάσεις (brasero κτλ) αλλά νομίζω ότι έχει το πιο σωστά δομημένο περιβάλλον χρήσης στο είδος του (τουλάχιστον στο linux) καθώς και τις πιο πολλές δυνατότητες.

Read more >> Options >>

Φυσικά αυτές οι προτιμήσεις είναι καθαρά υποκειμενικές (αν και για κάποιες περιπτώσεις πχ gimp δεν τίθεται νομίζω θέμα υποκειμενικού)

ένα μήνα μετά

Ομολογώ ότι όταν ξεκίνησα την μετάβαση δεν ήμουν και τόσο αισιόδοξος. Είναι δύσκολο να αλλάζει συνήθειες. Βέβαια είμαι και τύπος που βαριέται εύκολα και αναζητώ το καινούριο. Αυτές τις 30 και μέρες έχω καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα.

Το linux ουσιαστικά ως περιβάλλον εργασίας (για απλό χρήστη) τώρα πια αρχίζει και ωριμάζει. Γιατί ναι είναι ωρίμανση οι αυτοματισμοί (στην τελική έχω τον υπολογιστή για να μειώνω τις ώρες εργασίας μου όχι για να τις τρώω στην consόλα ) και αυτοί δεν μειώνουν την δυνατότητα παραμετροποίησης από τον απλό χρήστη.

Σίγουρα (από όσο μαθαίνω) δεν μπορώ να patchάρω ή να hackάρω τον πυρήνα. Όμως ποιος απλός χρήστης θα έκανε κάτι τέτοιο. Κι όταν μιλάμε για απλό χρήστη μιλάμε για την κοπελιά που θα τον χρησιμοποιήσει για το facebook , για τον υποφαινόμενο που ετοιμάζει την πτυχιακή του, για μια diva που θέλει να παίξει με το διαδίκτυο και με τα gadgetsάκια του. Ένας απλός χρήστης δεν θέλει να παίξει με την consόλα. Ή αν γίνει αυτό δεν θέλει για πολύ.

Παρόλα αυτά φυσικά και δεν πρέπει να χαθεί η δυνατότητα παραμετροποίησης μέσω αυτής που είναι βασικό στοιχείο της δυναμικότητάς του ως λειτουργικό.

Θα μου πει κάποιος ότι τότε εντάξει μην βάλει linux.

Διαφωνώ κάθετα. Αν έχει γίνει γνωστός ο πιγκουίνος είναι γιατί κάποιοι θέλησαν να τον κάνουν πιο εύκολο και προσιτό. Αλλιώς τώρα δεν θα υπήρχαν gnome και kde (υπάρχουν κι άλλα γραφικά περιβάλλοντα φυσικά) όπως (πολύ πιο βασικό) επίσης δεν θα μιλούσαμε για αυτόν. Αν κάποιοι θέλουν να δουλεύουν από consόλα και μόνο γιατί είναι μεγάλοι hackers δικαίωμά τους ίσως όμως δεν βλέπουν την πραγματικότητα. Ο πιγκουίνος ή γίνεται ακόμα πιο φιλικός (πραγματικά φιλικός) ή θα μπει στο καλάθι της ιστορίας (sic).

Το linux πέρα από τις επαναστάσεις που ονειραίγονται* κάποιοι, μπορεί να δράσει καταλυτικά στην λειτουργία της αγοράς. Ο λόγος είναι ότι από τις βάσεις του δεν έχει μονοπωλιακές διαθέσεις. Μπορεί να αναγεννά την αγορά λόγω του ανοιχτού του χαρακτήρα. Έτσι μια εταιρεία όπως η Redhat δύσκολα μπορεί να γίνει Microsoft μια και εύκολα μπορέι να δημιουργηθεί μια αντίστοιχει εταιρεία (καλά όχι και τόσο εύκολα). Έπισης όντας προσαρμόσιμος ο πιγκουίνος μπορεί να προσαρμοστεί στην εργασία και τις επιθυμίες του καθενός.

Όμως αυτή η προσαρμοστικότητα είναι μέχρι στιγμής διαθέσιμη μόνο στους βαριά (έχει μυρωδιά από junky αυτό) μυημένους, γεγονός που το καθιστά μην προσβασιμο από μια μεγάλη μερίδα της αγοράς. Ίσως είναι κάτι που θα πρέπει να μπει ως βασικό στόχος των επόμενων διανομών.

Να αρχίσει να γίνεται πιο εργονομικός. Καλά τα εφέ αλλά να είναι και χρήσιμα. Πολλοί ενθουσιάζονται με τους 3dατους κύβους όμως τι να το κάνω ως εφέ; Καλώς υπάρχει φυσικά.

Όμως μου είναι λιγάκι πιο βασικό “εφέ” να μπορώ να δω το status των μελανιών του printer canon μου, για παράδειγμα. Ξέρω δεν φταίει απαραίτητα ο πιγκουίνος μας όμως κάπως θα πρέπει τέτοια απλά πράγματα να μην αποτελούν προβλήματα (έχει φυσικά μεγάλη ευθύνη και η canon στον συγκεκριμένο τομέα). Και φυσικά όλα αυτά με γραφικό περιβάλλον.

Οι χρήστες θέλουν , ο tux μπορεί;

Για μένα μπορεί. Αλλιώς δεν θα τον χρησιμοπούσα.

Όμως χρειάζεται αρκετή δουλειά ακόμη.

*ονειρεύονται και ορέγονται μαζί με παρήχηση ονείροξης.

γκρίνια about flash

Όπως είπε και ο αλέκος σε σχόλιο του προηγούμενου post το adobe flash είναι φορτωμένο με bugs. Πώς το διαπιστώνει κανείς; Ανοίγοντας ταυτόχρονα δύο σελίδες (όχι παραπάνω ) και θα δει το σύστημά του να κολλά. Δεν έχω βρει λύση. Καμία λύση. Παραμόνο να ευελπιστώ να λύσει το πρόβλημα η adobe ή κανένας καλός χριστιανός (βασικά και άθεος να είναι δεν με αφορά).

Βέβαια υπάρχει και η λύση του gnash, όμως ακόμη από όσο γνωρίζω δεν βρίσκεται σε ικανονποιητικό επίπεδο.

Θεωρώ χαζό και ηλίθιο το σύστημα να τρέχει σφαίρα σε τόσες και πιο βαριές εφαρμογές και να κολλάω ανοίγοντας την ιστοσελίδα της nokia ή βλέποντας ένα βίντεο youtube.

tip adobe flash

Αντιμετώπιζα πολλά προβλήματα στο σερφάρισμά μου χωρίς την ύπαρξη του flash κι όσες φιλότιμες προσπάθειες κι αν έκανε το gnash όντας σε beta μορφή αδυνατούσε να δώσεις αρκετές φορές σωστά αποτελέσματα. Προσπαθούσα να εγκαταστήσω το adobe flash μέσω του synaptic όμως για κάποιο λόγω πάντα το κατέληγε να μην μπορεί. Δεν καταλάβαινα γιατί… Εκνευριζόμουν που δεν μπορούσα να χρησιμοποιήσω το firefox στο ubuntu όπως και στα windows. Έψαχνα στο διαδίκτυο για πιθανή λύση… Και η λύση ήταν πολύ πιο απλή από ότι φανταζόμουν.

Αρχικά κατεβάζουμε το πακέτο tar.gz από τον διαδικτυακό τόπο της adobe

έπειτα το αποσυμπιέζουμε όπου θέλουμε (καλό είναι φυσικά να θυμόμαστε που είναι :-p ) Στο φάκελο που θα δημιουργηθεί θα δούμε δύο αρχεία όπως στην εικόνα

Σύμφωνα με τις οδηγίες της Adobe θα τρέξουμε το αρχείο flash installer μέσω της κονσόλας (φυσικά σε κατάσταση root ) και όλα μέλι γάλα.

Εγώ όσες φορές και αν το προσπάθησα δεν λειτουργούσε.

Ψάχνοντας όμως στο διαδίχτυο ανακάλυψα στο forum του pc magazine την εξής απλή λύση (αναφέρεται στα σχόλια του συγκεκριμένου θέματος της συγκεκριμένης ιστοσελίδας):

Αντιγράφουμε απλά το αρχείο libflashplayer.so στον κρυφό φάκελο ~/.mozilla/plugins/ ο οποίος βρίσκεται στον φάκελο /home/username. Πιο συγκεκριμένα το αρχείο θα αντιγραφεί στο φάκελο με διαδρομή /home/username*/.mozilla/plugins/ και that’s all