upgrate 7.10 to 8.04

Το upgrade δεν αποτέλεσε μια εύκολη διαδικασία. Ήταν όμως μια παραγωγικότατη εμπειρία λόγω των λαθών και των καταστάσεων.

Υπήρξαν καταρχήν από εκείνους του χρήστες που προσπάθησαν να κάνουν το upgrade με την προ-επίσημη έκδοση του 8.04. Ακολούθησα τις οδηγίες που είχα διαβάσει στο linuxformat . Βέβαια όντας βιαστικός ξέχασα να απενεργοποιήσω τα εφέ. Λεπτομέρεια; Όχι. Γιατί μετά την αναβάθμιση (που είναι και η πρώτη φορά που πραγματοποιούσα) διαπίστωσα ότι μπαίνοντας στο συστημα , το λειτουργικό δεν μπορούσε να εντοπίσει την κάρτα γραφικών ενώ ο οδηγός της ήταν εγκατεστημένος. Να πω την αλήθεια δεν το έψαξα και πολύ (με έπιασε ένας πανικός είναι η αλήθεια ) και ακολούθησα την λογική της επανεγκατάστασης του 7.10. Ακολουθώντας την διαπίστωσα κάτι όμορφο. Η επιλογή μου να έχω ξεχωριστό partition για το / και διαφορετικό για το /home ήταν σωτήρια. Μια και τα προγράμματα δεν χρειαζόντουσαν επαναρύθμιση. Από ότι κατάλαβα αυτό δεν ήταν και πολύ γνωστό επίσης σε πολλούς, εκτός από τους αρκετά έμπειρους χρήστες. Το γεγονός οφείλεται από ότι έμαθα στα αρχεία ρύθμισης που υπάρχουν στον /home (είναι κρυφά και αρχίζουν με τελεία πχ .firefox) και τα οποία περιέχουν όλες τις όποιες ρυθμίσεις έχουμε κάνει. Και από εκεί που ήμουν απελπισμένος ένιωσα πανέμορφα γιατί ήξερα ότι μπορούσα να “πειράζω” το σύστημα και να μαθαίνω από αυτό το παιχνίδι με ένα βασικό δείκτη ασφαλείας.

Την αναβάθμιση την πετυχα τελικά με την τελική έκδοση όπου όμως επειδή υπήρχε συμφώρηση άργησε αρκετά. Κυρίως είμαι ευχαριστημένος γιατί αναβαθμίστηκαν πολλά πακέτα όπως το gstreamer που δεν είχα βρει τρόπο να τα “ενημερώνω ” εγώ χωρίς την βοήθεια της canonical (που θα πάει θα το καταφέρω κάποια στιγμή). Είναι πράγματι πιο σταθερή έκδοση από την προηγούμενη χωρίς αυτό να σημαίνει ότι λείπουν τα όποια προβλήματα. Όμως έχω μια πτυχιακή να τελειώσω και δεν λέει να παίξω περισσότερο. Ήδη έπαθα ένα κοψοχώλιασμα μία φορά.

Βασικά συμπεράσματα:

Όταν κάνουμε εγκατάσταση το linux είνιαι καλό το / και το /home να βρίσκονται σε διαφορετικό partition.

Όταν κάνουμε upgrade καλό είναι να ακολουθούμε προσεκτικά τις όποιες οδηγίες και βασικά να απενεργοποιούμε τα όποια εφέ.

περι root και ubuntu

Διαβάζοντας πριν κάποιο καιρό μια συνέντευξη της Ψιλικατζούς στο Κ της Καθημερινής πρόσεξα το εξής σκεπτικό μιας φράσης της, το ότι ένα σημαντικό χαρακτηιστικό των blogs είναι όταν γράψεις κάτι υπάρχει από κάτω κάποιος που θα σε κρίνει αν είσαι λανθασμένος ή στη χειρότερη θα σε κράξει.

Όλα αυτά τα αναφέρω ως σχόλιο πάνω σε προηγούμενο post όπου ανέφερα ότι στο ubuntu κάποιος μπορεί να αλλάξει τον κωδικό του root χωρίς να είναι υπερχρήστης. Μια διαφωνία που είχαμε με τον ktogias στο myubuntu βγήκε τσάρκα η άγνοιά μου επί του θέματος.

Τι συμβαίνει τελικά επί του θέματος κι αν κάποιος ανακαλύψει κάποια καινούρια άγνοια να την υποδείξει. Άλλωστε ένας βασικός λόγος ύπαρξης του παρόντος blog είναι κι εγώ να μάθω καλύτερα το linux.

Στο ubuntu τελικά ισχύει το εξής, ο λογαριασμός του root για λόγους ασφαλείας είναι απενεργοποιημένος, όπου λέγοντας απενεργοποιημένος εννοούμε ότι δεν είναι προσβάσιμη η χρήση του από έναν πραγματικό χρήστη. Δεν έχει κάποιο κωδικό και για να αποκτήσει μπορούμε να του τον δώσουμε με την εντολή sudo passwd. Όμως υπάρχει ένας χρήστης με δικαιώματα υπερχρήστη όπου κάτω από consόλα εφόσον θέλει να εφαρμόσει κάποιες βαθιές αλλαγές στο σύστημα που προυποθέτουν παραπάνω δικαιώματα επιστρατεύει την εντολή sudo. Φυσικά καμία σχέση με την εντολή su που απευθύνεται παραμόνο στον root.

Οπότε στην Canonical δεν τρελάθηκαν όπως άφησα σε προηγούμενο post μου να φανεί.

To post με βάση τα σχόλια που ακολουθήσαν επανεπεξεργάστηκε ώστε να δίνει πιο σωστές πληροφορίες επί του θέματος. Τα πρόσθετα είναι χρωματισμένα με γαλάζιο χρώμα.

Σημαντικό ρόλο στην επεξεργασία έπαιξαν τα σχόλια των drkameleon, keramida και stavrosg

Παραπάνω πληροφορίες και πιο αναλυτικά δίνει η ίδια η Canonical εδώ.

Επίσης το post του drkameleon είναι κατατοπιστικότατο.

Τέλος θα πρέπει να μάθω να ψάχνω πιο προσεχτικά στο google.

ps and kill

Είναι καιρός που έψαχνα μια εντολή που θα μου εμφάνιζε στην consόλα οτιδήποτε έτρεχε εκείνη την ώρα, διότι κακά τα ψέμματα όπου δεν φτάνει το GUI η consόλα φτάνει και τα διαλύει… Αρκεί να βρεις τα κατάλληλα κλειδιά.

Στην περίπτωσή μου αντιμετώπιζα το εξής πρόβλημα:

Ενώ είχα υποτίθεται κλείσει μια εφαρμογή μέσω της “παρακολούθησης συστήματος” του gnome αυτή στεκόταν περίφανη μπροστά μου και αδιάλακτη προς τις παροτρύνσεις του mouse για απομάκρυνση.

Νόμιζα ότι μέσω της εντολής ls και με την βοήθεια μιας xtra παραμέτρου θα μου εμφανιστούν οι εφαρμογές που τρέχουν (όλες όμως όχι μόνο αυτές που προτιμά να μου δείχνει η εφαρμογή του gnome). Mετά από αρκετή ώρα κατάφερα να εντοπίσω την εντολή ps.

Πληκτρολογώντας ps –help στην consόλα θα εμφανιστεί μια κατατοπιστική βοήθεια. όμως ας τα πάρουμε από την αρχή

πέστε ότι αντιμετωπίζουμε την παραπάνω περίπτωση, ότι δηλαδή παρότι εμείς “κλείνουμε” μια εφαρμογή αυτή “αντιστέκεται” δυναμικά , τι κάνουμε;

Ανοίγουμε μια consόλα όπου πληκτρολογούμε ps -x

Οπότε εμφανίζονται τα παρακάτω αποτελέσματα (είναι ενδεικτικά και διαφέρουν από υπολογιστή σε υπολογιστή) όπου είναι οι εφαρμογές που τρέχουν εκείνη τη στιγμή (κανονικά ή σε κατάσταση αναμονής ή ζόμπι).

PID TTY STAT TIME COMMAND
1 ? Ss 0:02 /sbin/init
4896 ? S< 0:04 [kondemand/0]
4897 ? S< 0:00 [kondemand/1]

Eμάς μας ενδιαφέρουν το πρώτο (PID) και το τελευταίο (COMMAND). Στο COMMAND θα εντοπίσουμε την “άτακτη” εφαρμογή. Για να την συνετίσουμε θα πληκτρολογήσουμε kill και το αντίστοιχο PID της. Για παράδειγμα στην περίπτωση που θέλουμε να σκοτώσουμε το kondemand/0 θα πληκτρολογήσουμε kill 4896.

Ελπίζω αυτός ο μικρός οδηγός να σας φανεί χρήσιμος ενώ για περαιτέρω μελέτη παραπέμπω στον πολύ πιο αναλυτικό οδητου του linuxcommand.

Αλλάζοντας συνήθειες

Ένα βασικό στοιχείο για την μετάβαση ενός χρήστη από τα windows στο linux είναι να βρει τα αντίστοιχα εργαλεία – προγράμματα με τα οποία θα καλύπτει τις καθημερινές του συνήθειες. Χρειάζεται λίγος καιρός μέχρι να εντοπίσεις τα κατάλληλα για σένα εργαλεία.

Έτσι για τις καθημερινές μου εργασίας έχω καταλήξει στα εξής:

• για το διαδίκτυο firefox

Οι εναλλακτικοί epiphany και konqueror δεν με ενθουσιάσαν τόσο, ενώ ο opera πάντα μου φαινόταν “φλύαρος”.

• για το γραφείο OpenOffice

το ΚOffice καλό είναι αλλά όχι τόσο.

• για το chat pidgin

το amsn δεν μπόρεσα να το χρησιμοποιήσω παρότι έχει παραπάνω λειτουργίες και δυνατότητες.

• για τα torrents το deluge

Στην δοκίμασα το Ktorrent αλλά κάπως με μπέρδευαν οι ρυθμίσεις του. Παρότι το deluge κολλούσε και κράσαρε ολόκληρο το σύστημα με την αναβάθμισή του στην 0.5.8.5 τα πράγματα άλλαξαν δραματικά. Δουλεύει σαν να μην υπάρχει.

• για την μουσική amarok

Αυτή τη στιγμή ο πιο δυνατός μουσικός player στο linux με πολλές δυνατότητες και σταθερότητα. Ένα από τα δυνατά χαρτιά του KDE

• για την προβολή εικόνων mirage

Ελαφρύ και λειτουργικό, ενώ με ένα κλικ μπορείς να μικρύνεις την ανάλυση της εικόνας

• για την επεξεργασία εικόνας μονόδρομος αποτελεί φυσικά το gimp
  

Ένα anti-photoshop για πολλούς. Για μένα ένας δυνατός επεξεργαστής εικόνας.

• για τα αρχεία video κτλ όπως πάντα vlc

Τα κάνει ολα και συμφέρει. Λίγο δύστροπο inteface που όμως ανταποδίδει στην συνέχεια με τις δυνατότητές του .

• Για εγγραφή cd, dvd , για bup ή μουσική φυσικά k3b

Καλές και οι άλλες προτάσεις (brasero κτλ) αλλά νομίζω ότι έχει το πιο σωστά δομημένο περιβάλλον χρήσης στο είδος του (τουλάχιστον στο linux) καθώς και τις πιο πολλές δυνατότητες.

Read more >> Options >>

Φυσικά αυτές οι προτιμήσεις είναι καθαρά υποκειμενικές (αν και για κάποιες περιπτώσεις πχ gimp δεν τίθεται νομίζω θέμα υποκειμενικού)

ένα μήνα μετά

Ομολογώ ότι όταν ξεκίνησα την μετάβαση δεν ήμουν και τόσο αισιόδοξος. Είναι δύσκολο να αλλάζει συνήθειες. Βέβαια είμαι και τύπος που βαριέται εύκολα και αναζητώ το καινούριο. Αυτές τις 30 και μέρες έχω καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα.

Το linux ουσιαστικά ως περιβάλλον εργασίας (για απλό χρήστη) τώρα πια αρχίζει και ωριμάζει. Γιατί ναι είναι ωρίμανση οι αυτοματισμοί (στην τελική έχω τον υπολογιστή για να μειώνω τις ώρες εργασίας μου όχι για να τις τρώω στην consόλα ) και αυτοί δεν μειώνουν την δυνατότητα παραμετροποίησης από τον απλό χρήστη.

Σίγουρα (από όσο μαθαίνω) δεν μπορώ να patchάρω ή να hackάρω τον πυρήνα. Όμως ποιος απλός χρήστης θα έκανε κάτι τέτοιο. Κι όταν μιλάμε για απλό χρήστη μιλάμε για την κοπελιά που θα τον χρησιμοποιήσει για το facebook , για τον υποφαινόμενο που ετοιμάζει την πτυχιακή του, για μια diva που θέλει να παίξει με το διαδίκτυο και με τα gadgetsάκια του. Ένας απλός χρήστης δεν θέλει να παίξει με την consόλα. Ή αν γίνει αυτό δεν θέλει για πολύ.

Παρόλα αυτά φυσικά και δεν πρέπει να χαθεί η δυνατότητα παραμετροποίησης μέσω αυτής που είναι βασικό στοιχείο της δυναμικότητάς του ως λειτουργικό.

Θα μου πει κάποιος ότι τότε εντάξει μην βάλει linux.

Διαφωνώ κάθετα. Αν έχει γίνει γνωστός ο πιγκουίνος είναι γιατί κάποιοι θέλησαν να τον κάνουν πιο εύκολο και προσιτό. Αλλιώς τώρα δεν θα υπήρχαν gnome και kde (υπάρχουν κι άλλα γραφικά περιβάλλοντα φυσικά) όπως (πολύ πιο βασικό) επίσης δεν θα μιλούσαμε για αυτόν. Αν κάποιοι θέλουν να δουλεύουν από consόλα και μόνο γιατί είναι μεγάλοι hackers δικαίωμά τους ίσως όμως δεν βλέπουν την πραγματικότητα. Ο πιγκουίνος ή γίνεται ακόμα πιο φιλικός (πραγματικά φιλικός) ή θα μπει στο καλάθι της ιστορίας (sic).

Το linux πέρα από τις επαναστάσεις που ονειραίγονται* κάποιοι, μπορεί να δράσει καταλυτικά στην λειτουργία της αγοράς. Ο λόγος είναι ότι από τις βάσεις του δεν έχει μονοπωλιακές διαθέσεις. Μπορεί να αναγεννά την αγορά λόγω του ανοιχτού του χαρακτήρα. Έτσι μια εταιρεία όπως η Redhat δύσκολα μπορεί να γίνει Microsoft μια και εύκολα μπορέι να δημιουργηθεί μια αντίστοιχει εταιρεία (καλά όχι και τόσο εύκολα). Έπισης όντας προσαρμόσιμος ο πιγκουίνος μπορεί να προσαρμοστεί στην εργασία και τις επιθυμίες του καθενός.

Όμως αυτή η προσαρμοστικότητα είναι μέχρι στιγμής διαθέσιμη μόνο στους βαριά (έχει μυρωδιά από junky αυτό) μυημένους, γεγονός που το καθιστά μην προσβασιμο από μια μεγάλη μερίδα της αγοράς. Ίσως είναι κάτι που θα πρέπει να μπει ως βασικό στόχος των επόμενων διανομών.

Να αρχίσει να γίνεται πιο εργονομικός. Καλά τα εφέ αλλά να είναι και χρήσιμα. Πολλοί ενθουσιάζονται με τους 3dατους κύβους όμως τι να το κάνω ως εφέ; Καλώς υπάρχει φυσικά.

Όμως μου είναι λιγάκι πιο βασικό “εφέ” να μπορώ να δω το status των μελανιών του printer canon μου, για παράδειγμα. Ξέρω δεν φταίει απαραίτητα ο πιγκουίνος μας όμως κάπως θα πρέπει τέτοια απλά πράγματα να μην αποτελούν προβλήματα (έχει φυσικά μεγάλη ευθύνη και η canon στον συγκεκριμένο τομέα). Και φυσικά όλα αυτά με γραφικό περιβάλλον.

Οι χρήστες θέλουν , ο tux μπορεί;

Για μένα μπορεί. Αλλιώς δεν θα τον χρησιμοπούσα.

Όμως χρειάζεται αρκετή δουλειά ακόμη.

*ονειρεύονται και ορέγονται μαζί με παρήχηση ονείροξης.

γκρίνια about flash

Όπως είπε και ο αλέκος σε σχόλιο του προηγούμενου post το adobe flash είναι φορτωμένο με bugs. Πώς το διαπιστώνει κανείς; Ανοίγοντας ταυτόχρονα δύο σελίδες (όχι παραπάνω ) και θα δει το σύστημά του να κολλά. Δεν έχω βρει λύση. Καμία λύση. Παραμόνο να ευελπιστώ να λύσει το πρόβλημα η adobe ή κανένας καλός χριστιανός (βασικά και άθεος να είναι δεν με αφορά).

Βέβαια υπάρχει και η λύση του gnash, όμως ακόμη από όσο γνωρίζω δεν βρίσκεται σε ικανονποιητικό επίπεδο.

Θεωρώ χαζό και ηλίθιο το σύστημα να τρέχει σφαίρα σε τόσες και πιο βαριές εφαρμογές και να κολλάω ανοίγοντας την ιστοσελίδα της nokia ή βλέποντας ένα βίντεο youtube.

tip adobe flash

Αντιμετώπιζα πολλά προβλήματα στο σερφάρισμά μου χωρίς την ύπαρξη του flash κι όσες φιλότιμες προσπάθειες κι αν έκανε το gnash όντας σε beta μορφή αδυνατούσε να δώσεις αρκετές φορές σωστά αποτελέσματα. Προσπαθούσα να εγκαταστήσω το adobe flash μέσω του synaptic όμως για κάποιο λόγω πάντα το κατέληγε να μην μπορεί. Δεν καταλάβαινα γιατί… Εκνευριζόμουν που δεν μπορούσα να χρησιμοποιήσω το firefox στο ubuntu όπως και στα windows. Έψαχνα στο διαδίκτυο για πιθανή λύση… Και η λύση ήταν πολύ πιο απλή από ότι φανταζόμουν.

Αρχικά κατεβάζουμε το πακέτο tar.gz από τον διαδικτυακό τόπο της adobe

έπειτα το αποσυμπιέζουμε όπου θέλουμε (καλό είναι φυσικά να θυμόμαστε που είναι :-p ) Στο φάκελο που θα δημιουργηθεί θα δούμε δύο αρχεία όπως στην εικόνα

Σύμφωνα με τις οδηγίες της Adobe θα τρέξουμε το αρχείο flash installer μέσω της κονσόλας (φυσικά σε κατάσταση root ) και όλα μέλι γάλα.

Εγώ όσες φορές και αν το προσπάθησα δεν λειτουργούσε.

Ψάχνοντας όμως στο διαδίχτυο ανακάλυψα στο forum του pc magazine την εξής απλή λύση (αναφέρεται στα σχόλια του συγκεκριμένου θέματος της συγκεκριμένης ιστοσελίδας):

Αντιγράφουμε απλά το αρχείο libflashplayer.so στον κρυφό φάκελο ~/.mozilla/plugins/ ο οποίος βρίσκεται στον φάκελο /home/username. Πιο συγκεκριμένα το αρχείο θα αντιγραφεί στο φάκελο με διαδρομή /home/username*/.mozilla/plugins/ και that’s all

tip 7-1-2008

είσαστε στο ubuntu και θέλετε να αλλάξετε το κωδικό ενός χρήστη ή πιο συγκεκριμένα του root (πράγμα ριψοκίνδυνο αν χρησιμοποιείται κι από άλλα χεράκια ο υπολογιστής); πώς θα γίνει αυτό;

μέσω του λογαριασμού τον χρήστη διαχείρησης ή αλλιώς administrator (που διαφέρει σε δικαιώματα από εκείνου του root αν και μοιάζουν) ακολουθείτε την εξής διαδρομή:

σύστημα – διαχείρηση συστήματος – χρήστες ομάδες

όπου ανοίγει ένα παράθυρο με όλους τους χρήστες (συμπεριλαμβανομένου και του root). εκεί ως administrator μπορείτε να κάνετε ότι αλλαγές θέλετε στις ιδιότητες και τα χαρακτηριστικά των χρηστών (αλλαγή κωδικών, δικαιώματα κτλ).

αυτό μου χρησίμευσε στην περίπτωση που δεν ήξερα τον κωδικό του root και όπου δεν μπορούσα να πραγματοποιήσω κάποιες αλλαγές στο σύστημά μου χωρίς την ύπαρξή του. οπότε η λύση ήταν απλή. τον άλλαξα (δεν χρειάζεται να γνωρίζεις τον προϋπάρχον κωδικό).

note Για όποιες αλλαγές στη διαχείρηση συστήματος μας ζητείται πάντα ο κωδικός administrator ακόμη κι αν βρισκόμαστε σε αυτόν.

λίγα εφέ

Σε αυτό το post σας εσωκλείω βιντεάκι με τα εφέ που απολαμβάνω στο ubuntu 7.10 με την βοήθεια του Compiz.

Είμαι σίγουρος ότι στο youtube θα βρείτε καλύτερα βιντεάκια και πιο εντυπωσιακά. Ο λόγος που προβάλω ένα  δικό μου βίντεο ,πέρα του προσωπικού ψώνιου ας μην γελιόμαστε, είναι για να σας αποδείξω ότι τα κόλπα αυτά μπορούν να γίνουν κι από απλούς χρήστες. Για το τελικό όμως αποτέλεσμα βοήθησαν καταλυτικά οι οδηγίες για την εγκατάσταση του Compiz που βρήκα στο Vista Killer.

το βιντεάκι πραγματοποιήθηκε με την βοήθεια του recordmydesktop

Πιο αναλυτικές λεπτομέρειες από το επόμενο post.

note τα εφέ αυτά πραγματοποιούνται με μνήμη RAM 512 Mb και με κάρτα γραφικών geforce go 7300.

Πρώτο post – Μια εισαγωγή

Η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι πρωτάρης στον κόσμο του linux όμως παραμένω ένας απλός χρήστης. Δεν έχω παίξει ποτέ με τον πυρήνα όμως έχω αρκετές φορές κάνει εγκατάσταση πολλές και διαφορετικές διανομές.

Η γνωριμία μου με τον πιγκουίνο ξεκίνησε σχεδόν πριν 6 χρόνια. Μετά από μία αποτυχημένη γνωριμία μου με τα windows me (η χειρότερη έκδοση windows κατά την γνώμη μου). Εκείνη την περίοδο λοιπόν έτυχε στα βιβλία της πληροφορικής της σχολής να πληροφορηθώ για ένα λειτουργικό που λέει ότι είναι ελεύθερο (τότε το εισέπραξα και ως δωρεάν) το οποίο έκανε λέει παπάδες. Άρχισα να ψήνομαι με την ιδέα και μια και τα me συνεχίζανε να με απογοητεύουν αποφάσισα να αγοράσω και να δοκιμάσω μια διανομή, suse 8,1 από ότι θυμάμαι. Ομολογώ ότι με εξέπλιξε με δύο τρόπους. Από την μια μου είχε φανεί πιο ντιζαϊνάτο από τα κακόμοιρα τα me αλλά από την άλλη πιο δύσχρηστο. Ότι και να κάνουμε , το να θες να περάσεις πεντακόσιες εντολές (καλά όχι τόσες δυο τρεις είναι συνήθως ) αντί του διπλού κλικ ειδικά για τον απλό χρήστη είναι αποτρεπτικό.

Παρόλα αυτά δεν μπορώ να πω ότι αποθαρρύνθηκα. Στην συνέχεια όπου εντόπιζα τον πιγκουίνο διάβαζα μανιωδώς και δοκίμαζα. Η σχέση μας είχε κάτι το σαδομαζοχιστικό. Παρότι αρκετές φορές με δυσκόλευε ήθελα να τον μάθω.

Όμως έρχεται μια εποχή όπου αναγκαστικά παρατώ αυτό το πειραματισμό μου λόγω σπουδαστικών υποχρεώσεων. Τα περισσότερα προγράμματα που χρησιμοποιούσα δουλεύαν μόνο σε windows ενώ επειδή χρησιμοποιούσα πια φορητό το φοβόμουν.

Παρόλα αυτά μετά από αυτό το διάστημα της 3χρονης αποχής αποφασίζω να δοκιμάσω ξανά.

Τον επαναπατρισμό μου ,λοιπόν, αυτό σκοπεύω να μοιραστώ μαζί σας, με τις δυσκολίες και τις εκπλήξεις του.