τα δύο αιλουροειδή μου

Μαΐου 14, 2010

Αυτή τη στιγμή στο  μακμπουκ μου συνυπάρχουν δύο αιλουροειδή . μία χιονάτη λεοπάρδαλη κι ένας πιγκουινίσιος λύγκας. Ο δεύτερος μέχρι στιγμής άξιος κάτοχος της ετικέτας LTS και ήδη με έχει βοηθήσει σε κάποια προβλήματα που μου εμφάνιζε η χιονάτη. Αν πάρετε υπόψη ότι είμαι λάτρης των γατιών και των αιλουροειδών γενικότερα μπορείτε να φανταστείτε πόσο ευτυχισμένος χρήστης είμαι.

Για την διαδικασία, τα θετικά – αρνητικά της εγκατάστασης και της διανομής σε επόμενη ανάρτηση. Μέχρι στιγμής απολαμβάνω την συνύπαρξη και ξέρετε… τα μακιμπούκια δεν είναι και τόσο φιλόξενα με άλλα λειτουργικά, το αντίθετο θα έλεγα. 😉

Advertisements

επιστρέφοντας 2 – 9.10 σε macbook pro

Ιανουαρίου 6, 2010

Στο προηγούμενο post (26/12/2009) είχα πιάσει από τα μούτρα το ubuntu 9.10. Φέτος , βλέποντας μία καινούρια 10ετία να ανατέλει μπροστά μου (sic) είπα να γράψω πιο ψύχραιμα τις εντυπώσεις μου.

Καταρχήν σημαντικό ρόλο στις λύσεις τον προβλημάτων μου αποτέλεσε το συγκεκριμένο topic από το forum της canonical όπου λύνονται τα περισσότερα προβλήματα.

Αφού επιλύθηκαν τα περισσότερα προβλήματα (ήχος, φωτιζόμενα πλήκτρα, κάρτα γραφικών, wifi) μπορώ να πω ότι είναι η πιο γρήγορη έκδοση ubuntu. Σε γενικά πλαίσια πιο σταθερή και πιο προσεγμένη. Στην canonical έδωσαν (και φαίνεται ) σημασία στο να γίνει πιο φιλική στον τελικό χρήστη η διανομή και πιο ευπαρουσιάστη.

Όμως , κι όχι από κακία, θα πρέπει να παρατηρήσω τα εξής:

1) είναι πιο ασταθές. σε αρκετές περιπτώσεις πάγωνε η οθόνη και από την εποχή mandrake έχω να αντιμετωπίσω κάτι τέτοιο. συγκεκριμένα παγώνει όταν πάνω να κάνω αλλαγές (μέσω gui ) στο είδος του πληκτρολογίου ή να αλλάξω τις πηγές λογισμικού).

2) πώς είναι δυνατόν όταν τρέχω την διανομή ως live cd να μου βρίσκει και να τρέχει όλους τους κλειστούς οδηγούς και ως κανονική εγκατάσταση να με γαμεί (καλά όχι να γαμεί αλλά να με βγάζει την πίστην(sic επίσης) ) και να παγώνει συνεχώς. συγνώμη βρε παιδιά αλλά δεν το θυμάμαι έτσι το παιδί από την σαβάνα, ήταν κατά πολύ πιο εύστροφο.

3) πρόβλημα με τον ήχο που μισολύνεται

4) κατανοώ να μην έχει τις λύσεις για τα ειδικά πλήκτρα της apple αλλά για ήχο και φωτεινότητα γιατί να κάνω ξεχωριστή εγκατάσταση;

5) καίει πιο εύκολα την μπαταρία σε σχέση με το macosx με αποτέλεσμα να κατεβαίνει στο μισό. (για όσους δεν ξέρουν η μπαταρία στα καινούρια macbook pro κρατάει σε γενικά πλαίσια 3,5- 4 ώρες – οι 7 που λέει η κατασκευάστρια είνα απλά να μην τρέχεις τίποτα και να κάθεσαι και να το βλέπεις :p – ώωω τι όμορφο λάπτοπ που χω… ωωωω)

επειδή όμως βλέπω να προτρέχετε οι old linux geeks. ναι το ξέρω ότι το macosx είναι φτιαγμένο ειδικά για το hardware της μήλο α.ε. καταλαβαίνω επίσης ότι το ubuntu προσπαθεί να καλύψει όχι ένα είδος hardware αλλά πολύ περισσότερα. ξέρω επίσης ότι η μηλος α.ε. κλείνει τα πάντα για να μην μαθευτεί το θείο μυστικό όμως…

πραγματικά μου φάνηκε τεράστια η διαφορά και άσχημη δυστυχώς σε σχέση με προηγουμενές του διανομές του ubuntu. είχα ξεκινήσει με το 7.10 και είχα κατενθουσιαστεί με το 8.04 . από το 8.10 και μετά οι διανομές της ubuntu μου μοιάζουν με patches της LTS και δυστυχώς αποτυχημένα. καλές οι ιδέες που χουν εκεί κάτω αλλά πρέπει να μπουν σε μια σειρά και να βγαίνει κάτι πιο σταθερό.

δεν το εγκαταλείπω το linux και πιθανόν να δοκιμάσω και το opensuse αν και επειδή έχω ποντιακή κεφαλή (ξεροκέφαλη) με βλέπω να επιμένω με τον αφρικανό πιγκουίνο (είναι τυχαίο ότι και στην νότια αφρική υπάρχουν πιγκουίνοι; – όχι δεν κάνω πλάκα). πιθανόν κάποια προβλήματα να οφείλονται και σε λάθη ή άγνοια δικιά μου (μόνο για την μπαταρία είμαι κάθετα σίγουρος ότι δεν ευθύνομαι) .

το ubuntu και γενικά το linux μοιάζει να είναι ένα βήμα στο να αρχίσει να δίνει κανονική παράσταση στους σταθερούς και στους laptoρες  σε ποιο ευρεία χρήση (ήδη δεν υπάρχει στους υπολογιστές κάποιων «βαρεμένων» geeks.

η canonical πέρα από την κριτική πρέπει να της αναγνωρίσουμε ότι έχει φέρει τρομερές αλλαγές στους πιγκουινοκοινότητα ενώ οι χρήστες της (οι πιστοί όχι σαν εμένα που το παίζω και ολίγον πουτάνα στο θέμα διανομής :-p ) έχουν δημιουργήσει πολύ δημιουργικές και ενεργές κοινότητες. τα όποια λάθη ή δυσκολίες επιβάλονται στην προσπάθειά της . άλλωστε αυτός που δεν κάνει λάθη το πιο σίγουρο είναι ότι δεν κάνει τίποτα.

κι από την απραξία πολύ πιο σημαντικό είναι το λάθος της πράξης… τουλάχιστον μάθαμε το λάθος τρόπο.

τάδε έφη cortlinux


επιστρέφοντας

Δεκέμβριος 26, 2009

😦

η επιστροφή μου στο linux ή μάλλον στην συνύπαρξή του μαζί με το macosx δυστυχώς δεν ήταν τόσο επιτυχημένη. στο macbook pro αυτή τη στιγμή εγκαταστάθηκε ένα άλαλο ubuntu 9.10. κι αυτό όχι με την μία… γενικά δεν αποκόμισα τόσο καλές εντυπώσεις από την καινούρια έκδοση της διανομής της canonical. πράγματα που σε προηγούμενες γινόντουσαν αυτόματα εδώ… χάθηκαν. πχ οι drivers ενώ στο live cd τρέχουν με την μία, στη εγκατάσταση αν δεν έβαζα μπροστά το synaptic δεν θα βγαζα άκρη (και φυσικά τα repos medibuntu).

εξηγούμαι και τα παίρνω από την αρχή. η εγκατάσταση ξεκίνησε φυσιολογικά αλλά με αρκετή καθυστέρηση. μετά από την εγκατάσταση δεν αναγνώρισε αυτόματα την κάρτα για το ασύρματο δίκτυο όπως έκανε ως live cd   οπότε επιστρατεύτηκε το ethernet και το synaptic. στην συνέχεια είπε να του κάνει παρέα και η κάρτα γραφικών που πάλι (αφού ενημέρωσα τα repos) μέσω synaptic το κατάφερα (πάλι καλά που δεν κάθησα να το κάνω με την  consόλα). το εργαλείο άμεσης ανέρευσης οδηγών συσκευών ή πάγωνε ή απλά δεν δούλευε. όμως κοιτώντας για το δίκτυο αγνόησα τον ήχο που όπως βάζοντας την μνήμη το repeat διαπίστωσα ότι επίσης δεν δούλευε (και δεν δουλεύει).

μετά την εγκατάσταση των πάνω οδηγών (εκτός της κάρτας ήχου) όλα δουλεύουν αρκετά καλά αν και η διανομή μοιάζει να κρύβει αρκετά από τα χαρακτηριστικά της στην προσπάθειά της να γίνει πιο εύκολη. προσωπικά απογοητεύτικα ίσως όμως να φταίει και το κακό… cd.

ελπίζω στην επόμενη έκδοση τέτοια προβλήματα να διορθωθούν.

*σε ένα search βρήκα ότι το πρόβλημα του ήχουν υπήρχε στις alpha εκδόσεις του Karmic αλλά χωρίς ουσιαστική λύση από όσο ήβρα. θα ξανακοιτάξω εννοείται γιατί τα προβλήματα στο linux είναι για να τα ξεπαιρνάμε και να μαθαίνουμε (sic).

Το σημαντικό είναι όμως ότι ξαναασχολούμε με τον πιγκουίνο και όχι δεν το μετανιώνω.


αυτοί οι λινουξάδες

Νοέμβριος 27, 2009

Δυστυχώς το mac os x με κάνει τσαλίμια και δεν έχω καταφέρει ακόμη να του περάσου του book  linuxάκι. Από τήν άλλη όμως δοκιμάζω κάποιες live cd διανομές. Γνωστός μου hackerάς με έπιασε με το fedora και με λέει ότι είναι πολύ καλό (αυτό το ήξερα ήδη ) αλλά ότι πιο σταθερό και πρωτοποριακό από το ubuntu (προσωπικά δεν με χαλάει και το χω συνηθίσει κιόλας αλλά…). Θέλω να δω και το kde 4.3.

Μέχρι να τα καταφέρω όμως και να αποφασίσω αντιγράφω από το http://www.logia.gr το παρακάτω ανέκδοτο:

Είναι ο Bill Gates και συζητάει με την κόρη του και το γιό του. Σε μια
φάση πετάγεται ο γιος και λέει: Ρε πατέρα, είναι μια γκόμενα στο
σχολείο, μου έχει πάρει τα μυαλά, τη θέλω οπωσδήποτε. Τι να κάνω;


Απαντάει ο πατέρας Βill: Θα σου δώσω τη 10θυρη λιμουζίνα της
εταιρείας, θα πας να την πάρεις από το σπίτι, και θα πάτε στο πιο λουξ
εστιατόριο όπου θα έχεις κάνει κράτηση. Εκεί θα της ανοίξεις τα πιο
ακριβά κρασιά, προκειμένου να την εντυπωσιάσεις. Μετά το γεύμα, θα
πάτε στο πιο Hot Club της πόλης όπου θα μπείτε και ως VIP για να τα
χάσει τελείως η γκόμενα. Εκεί 8α παραγγείλεις και θα της ανόιξεις
τουλάχιστον 100 σαμπάνιες για να καταλάβει πόσο την εκτιμάς. Και
τέλος, αφού περάσετε καλά, θα την βάλεις και πάλι μέσα στην 10θυρη
λιμουζίνα, και θα την πας σε ένα ξενοδοχείο 6 αστέρων,όπου εκεί θα
κάνεις… ξέρεις… τα δικά σου, και όλα καλά.


Πετάγεται η κόρη λοιπόν που τόση ώρα απλά άκουγε, και ρωτάει όλο
απορία: Μα καλά βρε μπαμπά, τι απέγινε ο ρομαντισμός, οι βόλτες στην
παραλία, οι νύχτες με φωτιά στην αμμουδιά, το ηλιοβασίλεμα;

Και απαντάει ο BILL: Αυτά είναι μ@λ@κίες των Linuxάδων για να γ@μ@νε τσάμπα..


με μια πινελιά macosx

Οκτώβριος 6, 2009

μετά από πολύ καιρό με το laptop της Asus   η σχέση έλαβε τέλος. ένα ξαφνικό crashάρισμα του σκληρού τα διέλυσε όλα. το γυαλί ράγισε ανεπανόρθωτα και πριν προλάβω να κάνω φιλότιμο backup στιγμών και αναμνήσεων. ευελπιστώ να μην χαθούν. ακόμη δεν έμαθα αλλά δεν αργεί ο καιρός.

καινούρια σχέση και αγάπη και μάλλον με καλύτερες προδιαγραφές. πιο κυριλέ και πιο αρτίστι ο macbook pro  από το φιλότιμο Asus. η μηλιά κάνει πράγματι πολύ καλή δουλειά.

πώς όμως από το ανοικτό και πλήρως ρυθμιζόμενο  linux  μεταπηδά κάποιος στο macosx και τι αλλαγές αντιμετωπίζει. Οι αλλαγές δεν είναι συνταρακτικές. Άλλωστε το gnome καθώς και πολλές εφαρμογές του (εννοώ αυτές που το συνοδεύουν συνήθως) με προετοίμαζαν. Το macosx  είναι ένα όμορφο λειτουργικό και σχετικά εύκολο. Δείχνει μία φιλικότητα που δεν την έχουμε συνηθίσει, ενώ κρύβει και πολλά καλούδια όπως το boot camp ( να είναι καλά η ειρήνη που μου το υπέδειξε)  ή την πολυμεσική σουίτα Front Row. Φυσικά οι παλιές αγάπες δεν ξεχνιούνται οπότε το vlc , ο firefox καθώς και το openoffice πήραν άμεσα τις θέσεις τους τόσο στον σκληρό όσο και στο Dock.

Επίσης επειδή όπως προείπα οι παλιές αγάπες δεν ξεχνιούνται την θέση του στο σκληρό θα πάρει και το linuxάκι (τώρα ή ubuntu θα είναι ή mint)  έπειτα από τις υποδείξεις της αγαπητής ειρήνης.


Αλλάζοντας συνήθειες

Μαρτίου 5, 2008

Ένα βασικό στοιχείο για την μετάβαση ενός χρήστη από τα windows στο linux είναι να βρει τα αντίστοιχα εργαλεία – προγράμματα με τα οποία θα καλύπτει τις καθημερινές του συνήθειες. Χρειάζεται λίγος καιρός μέχρι να εντοπίσεις τα κατάλληλα για σένα εργαλεία.

Έτσι για τις καθημερινές μου εργασίας έχω καταλήξει στα εξής:

  • για το διαδίκτυο firefox

Οι εναλλακτικοί epiphany και konqueror δεν με ενθουσιάσαν τόσο, ενώ ο opera πάντα μου φαινόταν «φλύαρος».

το ΚOffice καλό είναι αλλά όχι τόσο.

το amsn δεν μπόρεσα να το χρησιμοποιήσω παρότι έχει παραπάνω λειτουργίες και δυνατότητες.

  • για τα torrents το deluge

Στην δοκίμασα το Ktorrent αλλά κάπως με μπέρδευαν οι ρυθμίσεις του. Παρότι το deluge κολλούσε και κράσαρε ολόκληρο το σύστημα με την αναβάθμισή του στην 0.5.8.5 τα πράγματα άλλαξαν δραματικά. Δουλεύει σαν να μην υπάρχει.

  • για την μουσική amarok

Αυτή τη στιγμή ο πιο δυνατός μουσικός player στο linux με πολλές δυνατότητες και σταθερότητα. Ένα από τα δυνατά χαρτιά του KDE

  • για την προβολή εικόνων mirage

Ελαφρύ και λειτουργικό, ενώ με ένα κλικ μπορείς να μικρύνεις την ανάλυση της εικόνας

  • για την επεξεργασία εικόνας μονόδρομος αποτελεί φυσικά το gimp

Ένα anti-photoshop για πολλούς. Για μένα ένας δυνατός επεξεργαστής εικόνας.

  • για τα αρχεία video κτλ όπως πάντα vlc

Τα κάνει ολα και συμφέρει. Λίγο δύστροπο inteface που όμως ανταποδίδει στην συνέχεια με τις δυνατότητές του 🙂 .

  • Για εγγραφή cd, dvd , για bup ή μουσική φυσικά k3b

Καλές και οι άλλες προτάσεις (brasero κτλ) αλλά νομίζω ότι έχει το πιο σωστά δομημένο περιβάλλον χρήσης στο είδος του (τουλάχιστον στο linux) καθώς και τις πιο πολλές δυνατότητες.

Φυσικά αυτές οι προτιμήσεις είναι καθαρά υποκειμενικές (αν και για κάποιες περιπτώσεις πχ gimp δεν τίθεται νομίζω θέμα υποκειμενικού)


ένα μήνα μετά

Φεβρουαρίου 21, 2008

Ομολογώ ότι όταν ξεκίνησα την μετάβαση δεν ήμουν και τόσο αισιόδοξος. Είναι δύσκολο να αλλάζει συνήθειες. Βέβαια είμαι και τύπος που βαριέται εύκολα και αναζητώ το καινούριο. Αυτές τις 30 και μέρες έχω καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα.

Το linux ουσιαστικά ως περιβάλλον εργασίας (για απλό χρήστη) τώρα πια αρχίζει και ωριμάζει. Γιατί ναι είναι ωρίμανση οι αυτοματισμοί (στην τελική έχω τον υπολογιστή για να μειώνω τις ώρες εργασίας μου όχι για να τις τρώω στην consόλα ) και αυτοί δεν μειώνουν την δυνατότητα παραμετροποίησης από τον απλό χρήστη.

Σίγουρα (από όσο μαθαίνω) δεν μπορώ να patchάρω ή να hackάρω τον πυρήνα. Όμως ποιος απλός χρήστης θα έκανε κάτι τέτοιο. Κι όταν μιλάμε για απλό χρήστη μιλάμε για την κοπελιά που θα τον χρησιμοποιήσει για το facebook , για τον υποφαινόμενο που ετοιμάζει την πτυχιακή του, για μια diva που θέλει να παίξει με το διαδίκτυο και με τα gadgetsάκια του. Ένας απλός χρήστης δεν θέλει να παίξει με την consόλα. Ή αν γίνει αυτό δεν θέλει για πολύ.

Παρόλα αυτά φυσικά και δεν πρέπει να χαθεί η δυνατότητα παραμετροποίησης μέσω αυτής που είναι βασικό στοιχείο της δυναμικότητάς του ως λειτουργικό.

Θα μου πει κάποιος ότι τότε εντάξει μην βάλει linux.

Διαφωνώ κάθετα. Αν έχει γίνει γνωστός ο πιγκουίνος είναι γιατί κάποιοι θέλησαν να τον κάνουν πιο εύκολο και προσιτό. Αλλιώς τώρα δεν θα υπήρχαν gnome και kde (υπάρχουν κι άλλα γραφικά περιβάλλοντα φυσικά) όπως (πολύ πιο βασικό) επίσης δεν θα μιλούσαμε για αυτόν. Αν κάποιοι θέλουν να δουλεύουν από consόλα και μόνο γιατί είναι μεγάλοι hackers δικαίωμά τους ίσως όμως δεν βλέπουν την πραγματικότητα. Ο πιγκουίνος ή γίνεται ακόμα πιο φιλικός (πραγματικά φιλικός) ή θα μπει στο καλάθι της ιστορίας (sic).

Το linux πέρα από τις επαναστάσεις που ονειραίγονται* κάποιοι, μπορεί να δράσει καταλυτικά στην λειτουργία της αγοράς. Ο λόγος είναι ότι από τις βάσεις του δεν έχει μονοπωλιακές διαθέσεις. Μπορεί να αναγεννά την αγορά λόγω του ανοιχτού του χαρακτήρα. Έτσι μια εταιρεία όπως η Redhat δύσκολα μπορεί να γίνει Microsoft μια και εύκολα μπορέι να δημιουργηθεί μια αντίστοιχει εταιρεία (καλά όχι και τόσο εύκολα). Έπισης όντας προσαρμόσιμος ο πιγκουίνος μπορεί να προσαρμοστεί στην εργασία και τις επιθυμίες του καθενός.

Όμως αυτή η προσαρμοστικότητα είναι μέχρι στιγμής διαθέσιμη μόνο στους βαριά (έχει μυρωδιά από junky αυτό) μυημένους, γεγονός που το καθιστά μην προσβασιμο από μια μεγάλη μερίδα της αγοράς. Ίσως είναι κάτι που θα πρέπει να μπει ως βασικό στόχος των επόμενων διανομών.

Να αρχίσει να γίνεται πιο εργονομικός. Καλά τα εφέ αλλά να είναι και χρήσιμα. Πολλοί ενθουσιάζονται με τους 3dατους κύβους όμως τι να το κάνω ως εφέ; Καλώς υπάρχει φυσικά.

Όμως μου είναι λιγάκι πιο βασικό «εφέ» να μπορώ να δω το status των μελανιών του printer canon μου, για παράδειγμα. Ξέρω δεν φταίει απαραίτητα ο πιγκουίνος μας όμως κάπως θα πρέπει τέτοια απλά πράγματα να μην αποτελούν προβλήματα (έχει φυσικά μεγάλη ευθύνη και η canon στον συγκεκριμένο τομέα). Και φυσικά όλα αυτά με γραφικό περιβάλλον.

Οι χρήστες θέλουν , ο tux μπορεί;

Για μένα μπορεί. Αλλιώς δεν θα τον χρησιμοπούσα.

Όμως χρειάζεται αρκετή δουλειά ακόμη.

*ονειρεύονται και ορέγονται μαζί με παρήχηση ονείροξης.